Аббас Сиххат · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Çox yatma, dur, a tənbəl,Yatsan olar iş əngəl.
Küçə uşağıGörsəm çamırlı bir küçədə oynayır haçaq,Çılpaq, ayaqyalın, başaçıq bir dəcəl uşaq,
Ulaq və aslanBir xoruz ilə bir zaman eşşəkKənd içində gəzirdilər tək-tək.
Xacə HafizHafiz, ey mürşidi-sütudəsiyər!Hafiz, ey ustadi-şerü hünər!
Dilbəri-hürriyyətəA sevdiyim, aç bir niqab üzündən,Məcnun tək Leylaları divanə qıl!
Payız çağındaPayız çağında hər səhər soyuq-soyuq külək əsər.Ağaclara, budaqlara dəyəndə yarpağın tökər,
Bəyani-halKeçmişdə süxənvərani-agah,Olmuş nüdəmayi-məclisi-şah.
Əhmədin qeyrətiFabrikləri, insanları, daş-torpağı qapqara,“Çornı-Qorod” adlı şəhrin fabrikində çalışan,
Təxliyə yaxud qaçqınÖlü, səssiz, dumanlı səhradə,İştə bir əski şəhr məridir.
Yol verin!Qaçın, qaçın, yol verin, atlandı Nasirəlmülk!Avropadan Tehrana, yollandı Nasirəlmülk!
StudentStudentik, mey içib məst olarıq,Hər gecə bir qıza pabəst olarıq,
İtaliyaDeyirlər daha qorxur Allahından İtalya,Keçir indi türklərin günahından İtalya.
“Varsa doğru sözə həvəs səndə”Varsa doğru sözə həvəs səndə“Kəlniyət”, durma gəl bizim kəndə.
Bir məktuba cavabSorma dəxi sorduğun əhvaldən,İştə, bəidəm bu gün iqbaldən.
Ana və oğulHər sabah gün ki, saçar aləmə nur,Danədən ötrü uçar cümlə tüyur,
Ot biçiniGöy çəmənin ətri tutub hər yeri,Çulğalayıb dağ, dərəni, çölləri.
Tülkü və qurdTülkü gəzəndə yıxılıb nagəhan,Bir quyuya düşmüş idi bir zaman.
Sərçə və qırğıSərçəni bir qırğı edərkən şikar,Bir tələyə oldu qəzadan düçar.
İki uşaqYoldaşına bir uşaqDedi: – Dur gəl oynayaq.
ŞikayətDersəm mən əgər süxən zəmani –Kim, mərifətin rəvacı yoxdur.
TohidBu nə heyrətfəza səmayi-rəfi?Bu nə biintəha fəzayi-vəsi?
“Yoldaşım üçün göz yaşı”Getdin, niyə gəlmədin, həbibim?Ey vah, o nasıl yaman gedişdi.
Əkinçi nəğməsiDarı küncüt, arpa, buğda əkməsəm,İlin üç fəslində zəhmət çəkməsəm,
“Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm...”Bir zaman millətimiz alim idi,Bilmirəm noldu ki, yatdı əbədi.
Ədəbiyyat (“Bəsdi daha “Kəlniyət!”)Bəsdi daha “Kəlniyət”,Yazma Belə yazını,
Məktəb uşağıİştə bir ayineyi-süni xuda,İştə, bir dahiyeyi-əqlü zəka.
İt və kölgəsiBir it ağzında bir sümüklə səhər,Su kənarından eyləyirdi güzər.
Ayı və arılarBir ayının düşdü yolu bir zamanBal arısı kəndisinə nagəhan.
Oğru və anasıBir məktəbli oğurladı bir vəqtiYoldaşının kitabının xəlvəti.
KöçSəhər-səhər yaz çağı,Köçür oba yaylağa.