Сеид Азим Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bir dəllək bir xacənin başın təraş qılırdı. Dəlləyin əli titrəyib bircüzi onun başından məcruh elədi. Xacə fəryad elədi: – Ey usta, başımı
Kar və mərizBir nəfər kar olan şəxs bir mərizin əyadətinə gəldi. Soruşdu:– Necəsən?
Avropalı və tamahkarFirəngistanın əyanlarından bir mütəməvvil olan şəxs bir qitə dilgüşaolan bağ saldırmışdı. Haman busitansəranın tağında yazdırmışdı ki, bu
ƏflatunBir şəxs Əflatun-həkimdən sual elədi ki, çox illər cəhazda dəryasəfəri qıldın. Dəryada nə əcayib gördün?
Şeyx ƏttarŞeyx Əttar Çingiz xanın qələbəsində əsir olmuşdu. Bir nəfər moğalistədi ki, onu öldürsün.
Ey könül, məscid yolun tərk et, rəhi-meyxanə tut.Ey könül, məscid yolun tərk et, rəhi-meyxanə tut.Tutma əldə zahidin təsbihini, peymanə tut.
Ey xəstə könül, əzmi-səri-kuyi-nigar etEy xəstə könül, əzmi-səri-kuyi-nigar et,Ol kuydə can nəqdini cananə nisar et.
Müjdə, ey dil, gələcək bu gecə canan xəlvətMüjdə, ey dil, gələcək bu gecə canan xəlvət,Verəcək qalibi-biruhumuza can xəlvət.
Nə zəxmi-qəmzəsi, nə tiri-dilsitanımdırNə zəxmi-qəmzəsi, nə tiri-dilsitanımdır,Salan bu rəngə məni çeşmi-xunfəşanımdır.
Hanı o mahə həmağuş olduğum gecələrHanı o mahə həmağuş olduğum gecələr,Şərabi-vəsl ilə mədhuş olduğum gecələr.
Şadəm ki, könlüm oldu ol zülfü xalə mailŞadəm ki, könlüm oldu ol zülfü xalə mail –Kim, qarəbəxtlikçün candan olubdu qabil.
Vaizi-şəhr özü iqrarına etsəydi əməlVaizi-şəhr özü iqrarına etsəydi əməl,Düşməz idi bu qədər din ilə dünyayə xələl.
Dilbəstə olmasaydım əgər zülfi-yarə mənDilbəstə olmasaydım əgər zülfi-yarə mən,Çox da bu gunə olmaz idim bəxtiqarə mən.
Nolaydı bəzmimə ol gülüzar bir də gələNolaydı bəzmimə ol gülüzar bir də gələ,Şükufələr açılıb, novbahar bir də gələ.
Zahidin gər güzəri bir düşə meyxanə sarıZahidin gər güzəri bir düşə meyxanə sarı,Kafərəm gər dönə ol məscidi-viranə sarı.
Ta könül seydinə səyyad o gözü qaş olduTa könül seydinə səyyad o gözü qaş oldu,Aləmə razi-nihanım dağılıb faş oldu.
Hər aşiqi-dilsuxtə bir meyldə qaldıHər aşiqi-dilsuxtə bir meyldə qaldı,Məcnuni-siyəhbəxt qəmi-Leylidə qaldı.
Füzulini təxmisQədəhlərdə hübab-asa könül düşmüş həvalərdən,Şərabi-nabsız dil Kəbəsi düşdü səfalərdən,
Bir gecə çəkib başıma meydən neçə camBir gecə çəkib başıma meydən neçə cam,Sərməst elədim künci-kəlisadə məqam,
Səni hüsn ilə binəzir görübSəni hüsn ilə binəzir görüb,“Vəhdə hu la şərikə-la” dedilər.
“Beytüssəfayə”Ey dustlər, ol sərvi-xuraman sizin olsun,Canan sizin olsun.
Bir dostun məktubuna cavabƏssəlam, ey güli-gülzari-vəfa!Əssəlam, ey gühəri-bəhri-əta!
Bir nəfər dostaƏla, ey sərvəri-niku-xəsail-Ki, səndəndir fəxarət ruzigarə.
Əlinin əshabələrlə zarafatıBir zaman Kufədən şəhi-dövranŞamə bir qasid eyləmişdi rəvan.
Tacirin axmaqlığıVardı bir mərdi-sahibi-rövnəq,Tacir idi və leyk çox əhməq.
Ayı və siçan hekayəsiBir ayı yatmış idi rahətlə,Uzanıb xeyli istirahətlə.
Qonağın macərasıBir fəqir oldu bir fəqirə qonaq,Bir evi var idi necə çardaq.
İskəndərin vəsiyyətiDəmi-nəzi-rəvanda İskəndərEylədi bir vəsiyyət ol sərvər –
İskəndərin vəqəsiSeyrə çıxmışdı bir gün İskəndər,Rast bir novcəvanə gəldi səhər.
Eşşəyini itirmiş kişiÖz ulağın itirdi bir nadan,Qaldı səhrada haimü heyran.