Сеид Азим Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Şahi-siçan hökm elədi ləşkərə,Zəhr ilə su verdi hamı xəncərə.
Nuşirəvanın sualıBir dəfə məclisdə Nuşirəvan Büzürgmehrdən sual elədi ki, eyhəkimi-rövşənrəy, dünyada nə şey yaxşıdır?
Çəpgöz hekayəsiBir əhvəldən (yəni çəp) bir nəfər şəxs soruşdu ki, bu söz doğrudurki, deyirlər çəplər biri iki görür?
Padşah və zərifBir zərifdən bir günah sadir olmuşdu. Padşah hökm elədi ki, onunburnunu deşib, bir ip taxıb küçə və bazarı dolandırsınlar. Zərif ərz
Dərviş və zərifBir zərif bir dərvişin evinə qonaq gəldi. O dərviş damının üstünəçox nazik ağaclar döşəmişdi. Hər saatda ağaclar üstə olan torpağın
İflasa uğramış tacirBir nəfər tacir bildir bərşikəst olmuşdu, biri bu il. Bildir şikəst olantacir bu il şikəst olana rast gəlib soruşdu ki, keyfin necədir?
Padşah və şairBir gün bir padşah bir şairdən rəncidə olub, qətlinə hökm elədi.Buyurdu ki, cəllad gəlsin!
Qəmzə peykanın çəkib hərdəm bizə, ey nuşləbQəmzə peykanın çəkib hərdəm bizə, ey nuşləb,Bisəbəb qan tökmək istərsən, nədir axır səbəb?
Ol ahu gözlü, deyirlər, bu gün şikarə gedibOl ahu gözlü, deyirlər, bu gün şikarə gedib,Alıbdı səbrü qərarimi aşikarə, gedib.
Bu naməni ki, yari-dilaram göndəribBu naməni ki, yari-dilaram göndərib,Canə sürur, könlümə aram göndərib.
Eylədi vəsf könül arizi-cananı qələtEylədi vəsf könül arizi-cananı qələt,Oxudu tifl bu məktəbdə “Gülüstan”ı qələt.
Ta şanə olub ülfəti-zülfündən olam şadTa şanə olub ülfəti-zülfündən olam şad,Şadəm ki, dönəm xakə, qubarım ola şimşad.
Ey mələksima, cəmalın rəşki-cənnət bağıdırEy mələksima, cəmalın rəşki-cənnət bağıdır,Qamətin Tuba, ləbin guya ki, gül yaprağıdır.
Dəhənin dilbərimin çeşmeyi-heyvan dedilərDəhənin dilbərimin çeşmeyi-heyvan dedilər,Kim inanır bu sözə, göz görə böhtan dedilər.
Ənbər saçılır, qafileyi-ud gəlibdirƏnbər saçılır, qafileyi-ud gəlibdir,Guya ki, genə çəngü dəfü ud gəlibdir.
Hər dəm ki, meydən ol büti-tənnaz məst olurHər dəm ki, meydən ol büti-tənnaz məst olur,Dərdi-təğafül ilə könüllər şikəst olur.
Afitabi-zərfəşan, ya badeyi-yaqutdurAfitabi-zərfəşan, ya badeyi-yaqutdur,Ruhi-ruhullahi-əzəm, ruh üçün ya qutdur.
Neçə məhru gözəl Şirvanda könlümdən qərar almışNeçə məhru gözəl Şirvanda könlümdən qərar almış,Tənimdən tab, gözdən xab, əldən ixtiyar almış.
Etdigim nalələr olmazdı bu sevdadə tələfEtdigim nalələr olmazdı bu sevdadə tələf,Sinəm olsaydı gər ol navəki-müjganə hədəf.
Yüz feyzin olsa xəlqə əgər afitab təkYüz feyzin olsa xəlqə əgər afitab tək,Dövran salar ayağa səni mahtab tək.
Ta kuyi-yardə özümə mənzil etmişəmTa kuyi-yardə özümə mənzil etmişəm,Asan ikən özüm işimi müşkül etmişəm.
Ey həmnişin ki, sən mənə qəmxar olmusanEy həmnişin ki, sən mənə qəmxar olmusan,Zənnim budur rəqibi-məni-zar olmusan.
Mən eylə bilirdim ki, mənə yar olacaqsanMən eylə bilirdim ki, mənə yar olacaqsan,Aləmdə mənə yari-vəfadar olacaqsan.
Ey ləli-ləbin şireyi-şəkkər təki şirinEy ləli-ləbin şireyi-şəkkər təki şirin,Föhşi-dəhənin, qəndi-mükərrər təki şirin.
Meyxanə tərəf saqi, amandır, güzər eyləMeyxanə tərəf saqi, amandır, güzər eylə,Tez gəl, bir ayağ ilə dəmağimi tər eylə.
Yüzdən çəkəndə naz ilə, mahım, niqabınıYüzdən çəkəndə naz ilə, mahım, niqabını,Torpaqlara fələk salır öz afitabını.
Badi-səba şüküftə edər gərçi gülləriBadi-səba şüküftə edər gərçi gülləri,Həmmam camədən çıxarır bu gözəlləri.
Dün, ey Səfa ki, etmiş idin, xoşsəfa məniDün, ey Səfa ki, etmiş idin, xoşsəfa məni,Topraqdən götürmüsən, ey dilrüba, məni.
Qəm eyləmərəm çərx ala simu zəri məndənQəm eyləmərəm çərx ala simu zəri məndən,Tək eyləməsin dur meyi-əhməri məndən,
Əngurdə mey şirəsi, ey əhli-səfa!Əngurdə mey şirəsi, ey əhli-səfa!Yerlə gög arasında qılıb nəşvü nüma;