Сеид Азим Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Rüxsarın açıb bülbülü şeyda elədin sən,Bülbül nəzərində gülü rüsva elədin sən.
Xoş ol zaman ki, qapında gədalığım var idiXoş ol zaman ki, qapında gədalığım var idi,Bu etibar ilə bir padşalığım var idi.
Dün qismət oldu çeşmimə xalın nəzarəsiDün qismət oldu çeşmimə xalın nəzarəsi,Sandım yanıbdı çərxdə bəxtim sitarəsi.
Ta niqab arizinə zülfi-dütadən saldıTa niqab arizinə zülfi-dütadən saldı,Məni ol mahliqa şurü həvadən saldı.
Bihəmdilləh, yolunda aqibət xak oldu can, tən həm.Bihəmdilləh, yolunda aqibət xak oldu can, tən həm.Qutardın şivənimdən sən, bəlayi-hicrdən mən həm,
Məgər bənəfşə müəttər qılıb gülüstaniMəgər bənəfşə müəttər qılıb gülüstani,Nəsim cünbüşü təprətdi şaxi-reyhani,
Getdin, dili-zardən xəyalın getməzGetdin, dili-zardən xəyalın getməz,Bu ayinədən nəqşi-cəmalın getməz,
Ey dil, nə gərəkdir mənə bu can sənsizEy dil, nə gərəkdir mənə bu can sənsiz,Məcmuiyi-aləm ola viran sənsiz.
Bu Gəncədə bir gənci-nihanım qaldıBu Gəncədə bir gənci-nihanım qaldı,Bir simbədən, qönçədəhanım qaldı.
Zahid arayır məscidi-əqsadə səniZahid arayır məscidi-əqsadə səni,Rahib diləyir künci-kəlisadə səni,
Tiflisdə bir sərvqədü siməndamTiflisdə bir sərvqədü siməndam,Mehmanım olub bir gecə içdi neçə cam,
Bir gecə çəkib başıma meydən neçə camBir gecə çəkib başıma meydən neçə cam,Sərməst elədim künci-kəlisadə məqam,
Qumri, sənə xeyli vəqt həsrət çəkdimQumri, sənə xeyli vəqt həsrət çəkdim,Əşarına yerdən gögə minnət çəkdim.
Şəhri-Qutais mədəni-hurü pəridirŞəhri-Qutais mədəni-hurü pəridir,Hər bir gözəli yer üzünün zivəridir.
Gəl, qılma təbiba, mənə əfsanə əlac!Gəl, qılma təbiba, mənə əfsanə əlac!Olmaz bilirəm xəsteyi-hicranə əlac.
Qılıb hər tarına bir binəvanı mübtəla zülfünQılıb hər tarına bir binəvanı mübtəla zülfün,Olubdur əhli-eşqə, ey sitəmgər, min bəla zülfün,
Həmdəmi-yar əgər fəriştə olaHəmdəmi-yar əgər fəriştə ola,Aşiqi-zarı bədgüman eylər.
Sazı səksəndə ögrənən idbarSazı səksəndə ögrənən idbar,Bir də anı qiyamət olsa çalar.
Əlinin əshabələrlə zarafatıBir zaman Kufədən şəhi-dövranŞamə bir qasid eyləmişdi rəvan.
Həzrəti-İbrahim əhvalatıBir sitarəpərəst şəxsi-əlilƏzqəza oldu mehmani-Xəlil.
İsgəndərin vəsiyyətiDəmi-nəzi-rəvanda İsgəndərEylədi bir vəsiyyət ol sərvər-
Məktəbli ilə müəllimin əhvalatıBir uşaq incimişdi məktəbdən,Dedi: – Ey xaliqi-zəminü zəmən,
Toxucunun hekayəsiVar idi İsfəhanda bir nəssac,Toxudu şahə bir gözəl dibac.
Oğluma nəsihət (Ey oğul, olma çox da sadəzəmir)Ey oğul, olma çox da sadəzəmir,Ta sənə mərdüm eyləyə təzvir.
Çobanın hekayəsiYay günü şəhrə gəldi bir çoban,Dəyənək əldə, seyr edib hər yan.
Oğluma nəsihət (Ey oğul, bil ki, ola əta kani)Ey oğul, bil ki, ol əta kaniXəlq edib səndən ötrü dünyani.
Zənganlının vəqəsiMərdi-xoşrişi-şəhri-Zəngani,Yuxuda, yatdı, gördü şeytani.
Sünnü, şiə və əliallahiBir nəfər şiə ilə bir sünniBir-birindən acıqlı, həm kinni,
Loğmanın satılmasıBelə derlər ki, Həzrəti-LoğmanHəbəş əhliydi, ya ki ol Sudan.
Eşşəyini itirmiş kişiÖz ulağın itirdi bir nadan,Qaldı səhrada haimü heyran.