Сеид Азим Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bir şəxs Loğmandan sual elədi:– Hikməti kimdən öyrəndin?
Könül olubdu fərağında biqərar, ey dustKönül olubdu fərağında biqərar, ey dust,Neçin məni elədin zarü dilfikar, ey dust!
Görək meydən nə fitnə oldu hadisGörək meydən nə fitnə oldu hadisKi, zahid söylədi ümmülxəbais?!
Keçən şəb bir məkanda bir nigari-sadə gördüm mənKeçən şəb bir məkanda bir nigari-sadə gördüm mən,Xədəngi-qəmzəsin can almağa amadə gördüm mən.
Məhşərdə xələl yetməsə idrakımızaMəhşərdə xələl yetməsə idrakımıza,Gəlməz ələmi-həşr bizim bakımıza,
“Beytüssəfayə”Şirvanə səni eylərəm, ey namə, rəvanə,Dön abi-rəvanə.
Dibaçə[...] Bəndeyi-bimiqdar, Seyyidi-xaksar ərbabi-fəhm və fərasətəvə əshabi-kiyasətə ərz edir ki, bəzi mətalibi-aliyələr ki, idrakı cəmi
Bir məktuba cavabBir vəqti-xocəstə, hiyni-xürrəm-Kim, talib idi könül dəmadəm.
Məkri-zənanVar idi bir müsənnifi-adil,Elm dəryasi, mürşüdi-kamil.
Xəsis əhvalatıОдин шутник скупцуСказал, в душе смеясь:
Padşah və bağbanSübh bir padşah oldu səvar,Edibən sürət ilə əzmi-şikar.
Xan və dehqanОднажды весельчак-дехканШёл по дороге; видит — хан.
Abid və quru kəlləÇay kənarında bir nəfər abidHəqqə olmuşdu şövq ilə sacid.
Sədi və xəsisSədi, ol köhnə bülbüli-ŞirazBu sifət eyləyib bu nəqli təraz –
Dəvə və balasıAzim olmuşdu karivani-ərəb,Bir şütürbeççə çəkdi rəncü təəb.
Oğru və fəqirTutdu bir düzdi-nabəkarı əsəs,Bağladı bir sütuna möhkəmü bəs.
Hatəmin macərasıSəxavət nəzminin şirin zəbanı,Fəsahət mülkünün xoş tərcümanı,
Bəd səsli müəzzinBir müəzzin fəzayi-səhradəUca sövt ilə gəldi fəryadə.
HekayətNuşirəvan əsrində bir nəfər zalım bir zəifə bir qapaz vurmuşdu.Nuşirəvan qapaz vuran şəxsin qətlinə hökm elədi. Həlak elədilər.
Korun hekayəsiBir şəxs bir kora dedi ki, mən belə eşitmişəm ki, Allah-taala hərkəsi kor eləsə, əvəzində ona bir yaxşı şey əta elər. Aya, sənə nə mər-
Ərəb və naqəBir ərabinin on dəvəsi var idi. Birinə süvar olub doqquzunqabağına salıb gedirdi. Dəvələrin saydı gördü ki, doqquzdur. Amma
LətifəBir gün bir xan məclisdə dedi ki, hər kim öz övrətindən razıdırsa,ayağa dursun. Hamı qalxdılar ayağa durdular, məgər şəxsi ki, qalxmadı.
NadirələrCühanın bir vaxt eşşəyi itmişdi. Fəryad eləyirdi ki, hər kəs mənimeşşəyimi tapsa, iki eşşək ona müjdəganlıq verərəm.
Yadə saldıqda səni, dideyi-xunbar ağlarYadə saldıqda səni, dideyi-xunbar ağlar,Yar hicrin çəkən, əlbəttə ki, naçar ağlar,
Girib həmmam ara dildarı gördümGirib həmmam ara dildarı gördüm,Təcəlladən əyan didarı gördüm.
Saqi, mey ver, genə bir tazə günah istəyirəm.Saqi, mey ver, genə bir tazə günah istəyirəm.Qara göz, nameyi-əmalı siyah istəyirəm.
Ancaq o məhin zülfü nə iyman alır əldənAncaq o məhin zülfü nə iyman alır əldən,Ahu baxışı, qarə gözü can alır əldən.
Dün eşitdim bir siyəhzülfə giriftar olmusanDün eşitdim bir siyəhzülfə giriftar olmusan,Ey mələksurət, mənim tək aşiqi-zar olmusan.
Nolurdu bəzmdə, ya rəb, mənim də yarım olaydıNolurdu bəzmdə, ya rəb, mənim də yarım olaydı,Alıb piyalə ələ yar meygüsarım olaydı.
Dərbənd həsarı Səddi-İskəndərdirDərbənd həsarı Səddi-İskəndərdir,Hər bir daşı mərmərdən onun behtərdir.