Сеид Азим Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Müjdə, ey dil, gələcək bu gecə canan xəlvət,Verəcək qalibi-biruhumuza can xəlvət.
Nə zəxmi-qəmzəsi, nə tiri-dilsitanımdırNə zəxmi-qəmzəsi, nə tiri-dilsitanımdır,Salan bu rəngə məni çeşmi-xunfəşanımdır.
Hanı o mahə həmağuş olduğum gecələrHanı o mahə həmağuş olduğum gecələr,Şərabi-vəsl ilə mədhuş olduğum gecələr.
Şadəm ki, könlüm oldu ol zülfü xalə mailŞadəm ki, könlüm oldu ol zülfü xalə mail –Kim, qarəbəxtlikçün candan olubdu qabil.
Vaizi-şəhr özü iqrarına etsəydi əməlVaizi-şəhr özü iqrarına etsəydi əməl,Düşməz idi bu qədər din ilə dünyayə xələl.
Dilbəstə olmasaydım əgər zülfi-yarə mənDilbəstə olmasaydım əgər zülfi-yarə mən,Çox da bu gunə olmaz idim bəxtiqarə mən.
Nolaydı bəzmimə ol gülüzar bir də gələNolaydı bəzmimə ol gülüzar bir də gələ,Şükufələr açılıb, novbahar bir də gələ.
Zahidin gər güzəri bir düşə meyxanə sarıZahidin gər güzəri bir düşə meyxanə sarı,Kafərəm gər dönə ol məscidi-viranə sarı.
Yanımda eyləməyin eyb o mahi-tabanıYanımda eyləməyin eyb o mahi-tabanı,Könül sevən gözəlin olmaz eybü nöqsanı.
Ta könül seydinə səyyad o gözü qaş olduTa könül seydinə səyyad o gözü qaş oldu,Aləmə razi-nihanım dağılıb faş oldu.
Hər aşiqi-dilsuxtə bir meyldə qaldıHər aşiqi-dilsuxtə bir meyldə qaldı,Məcnuni-siyəhbəxt qəmi-Leylidə qaldı.
Füzulini təxmisQədəhlərdə hübab-asa könül düşmüş həvalərdən,Şərabi-nabsız dil Kəbəsi düşdü səfalərdən,
Təbrizdə təbdən cigərim qan olduTəbrizdə təbdən cigərim qan oldu,Yandı bədənim atəşi-suzan oldu,
“Beytüssəfayə”Ey dustlər, ol sərvi-xuraman sizin olsun,Canan sizin olsun.
Nazimin ifadəsiOl zamandan ki, etdi həft abaÜmməhat izdivacini peyda,
Bir dostun məktubuna cavabƏssəlam, ey güli-gülzari-vəfa!Əssəlam, ey gühəri-bəhri-əta!
Bir nəfər dostaƏla, ey sərvəri-niku-xəsail-Ki, səndəndir fəxarət ruzigarə.
Hikmətİki aqil kəs eyləməz dəvə,Eyləməz bir-birinə büğz əsla.
İskəndər dövründə iki həkimVardı İskəndər əsri iki həkim,Mülki-Yunanda, vacibüt-təkrim.
Baqqalın arvadının hekayəsiÇəkdi bir padşahi-xunxarə,Bir nəfər düzdi-müfsidi darə.
Qonağın macərasıBir fəqir oldu bir fəqirə qonaq,Bir evi var idi necə çardaq.
İskəndərin vəsiyyətiDəmi-nəzi-rəvanda İskəndərEylədi bir vəsiyyət ol sərvər –
İskəndərin vəqəsiSeyrə çıxmışdı bir gün İskəndər,Rast bir novcəvanə gəldi səhər.
Qarınqulu abidVar idi bir qarınqulu abid,Əhli-təqva, müqəddəsü zahid.
Oğrunun vəqəsiVardı bir düzdi-şəbrəvü əyyar,Eylədi bir oğurluq ol məkkar.
Gənc sərxoş və abidBir gecə bir cəvani-məstü xumarBir nəfər parsayə oldu düçar.
Bir ərəbin Əlidən sualıBir ərəb Mürtəzadən etdi sual –Key sipehri-ülumü bəhri-kəmal,
ÖyüdEy oğul, həzrəti-rəsulüllahDedi: – “Əlkasibü həbibullah”.
Korun hekayəsiBir nəfər kur şəxsə bir binaTənə ilə dedi ki, ey əma,
ZərifəEvdə bir şəxs itirdi bir suzən,Çıxıban axtarırdı bərzəndən.