Самед Вургун · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Dinləyın! Dinləyin! Danışır səhər!Səhərin yeni bir sözü var bizə;
Şerimizin ağsaqqalıQoca Cambul! Ömrün boyuYetim gəzdin o yurtları...
Çil toyuğun tək yumurtasıOxucum, etiraf edirəm qəlbənSatira gəlməyir mənim əlimdən.
Ləzgi qızıƏtəyini çirməyərəkSamur çaydan keçəndə sən,
Həyat eşqiSiz ey dost olduğum, qardaş olduğum,Siz ey hər sirrinə sirdaş olduğum,
Gülə-güləMaral çıxdı dağ döşünəSəhər vaxtı gülə-gülə,
BayraqdarIO zaman ki, insanların
GöyərçinUkraynanın son baharı;Yağış yağır narın-narın.
Adsız qəhrəmanBu gün şəndir xəstəxana, baxışlarda bir sevinc var,Ağrısını unutmuşdur bir anlığa yaralılar.
ZiyafətOrta əsrlərdən qalma bir saray…Yan-yana düzülmüş böyük salonlar;
Məhəbbət ilhama çağırır məniYenə də yam-yaşıl geyinir dağlar,Göz kimi durulur qaynar bulaqlar.
Kiçik şəhərArazdan arx gəldi, su gəldi Milə,Bir ilə salındı kiçik bir şəhər.
LaləLalə, rəngindəki yanğın, de, nədir?Niyə məlulsan, a dağlar qızı, sən?
Hər bağın, hər bağçanın bir bülbüli-şeydası varHər bağın, hər bağçanın bir bülbüli-şeydası var,Hər duyan qəlbin, əzizim, gizli bir sevdası var.
RustaveliXaqanilər, Nizamilər yetişdirən bir vətənin,Oğlu, qızı şeir yazır yubileyinə bu gün sənin.
Qız qayasıDüşündürür məni bu sirli diyar,Burda həqiqətlər, əfsanələr var.
Dan yıldızıÖpərkən gecələr dəsti-səbahiDuyurdum hərəkət namütənahi…
SəyahətEy vətən! Ey ana! Açıldı yolum,Ümidim sənəmi, qurbanın olum?
Əyilmə!Həyat! O çox zaman görünür iyrənc,Bu səhnədə min bir qanlı pərdə var
QafqazBilsin axtaranım, tanışım, dostum,Eşitsin dənizlər, qaralar*məni
ŞerimSən nəsən? Hər zaman, hər an çalxanan,Bu darğın qəlbimin həyəcanısan.
İngilisBilirəm hər qəlbin mən iç üzünü,Bir çoxu fitnəli, həm böhtanlıdır
SahildəEy vahi ki, ruhim yenə bır əski xəyalla...Sevdayi o halla
HərəkətHərəkət!Hərəkət!
Əmək və təbiətGünəş doğub yayılmadan qayaları dələrəkBalta vurar, külüng çalar yorulmayan qolları.
Şeir və xaltura«Kəndə, kəndə və kəndə və yenə də kəndə!»Belə yazdı bəziləri şeirin başında turp əkəndə.
SalamAnam qoca,ömrü yarı,
SevirəmMən də bir insanam, mən də canlıyam,Mənim də qəlbimin arzuları var.
Bəzək və zinətDeyirlər arabir arxamca baxıbSadə geyimimdən gileylənirsən.
Sevgilimin qılığıGecə cansız, gecə sakit, gecə lal!Nə qədər uçsa da uçduqca xəyal.