Самед Вургун
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Безвременная смерть, посторонись,Я с жизнью не расстанусь на чужбине.
Şairin ölümüТеперь, читатель, рассказать позвольО том, что и поныне будит боль.
Həyat fəlsəfəsiКак уносятся птиц вереницы,Поколенья уходят в отлет, —
Allahyar CavanşirəAğır yatan ovçu dostum,Gözlərini aç daha,
Onu görürkənAlovlan, ey könül, yenə alovlan!Bu gün lap dəyişib o günkü canan.
XəyalBir axşam dırmandım bir dağ başına,Vuruldum dünyanın bahar yaşına.
Salam, MoskvaВосемь месяцев я не видал тебя.Смертоносный к тебе приближался шквал.
Acı gülüşlərSən ey altun qəfəslərdə xumarlanan, süzulən,Bilirmisən hüsnünlə hankı qəlbdir üzülən?
Rot frontGözlərim sancılarkən bu bayrağın rənginə,İçimdə dalğalardan gurultu qopdu yenə...
Aşığın dərdiMən səni görmüşəm on beş ıl əvvəl,Dilində bir qoşma, bir dərdli qəzəl,
Böyük ədibDöydü qapımızı bir acı ruzgar,Durdu insan qəlbi, öldü sənətkar...
Bahar və mənВесна пришла. Как для родной сестры,Я настежь сердце для нее раскрыл,
İlk bahar və mənYenə yaşıl don geyinmiş çəmənlər gülür,Təbiətdən ilham alıb ötür qumrular,
Dərman verin!Mənə dərman, dərman verin, qəlbim yanmasın,Günəş təbim şölə çəkib alovlanmasın…
Axar çaylarYaz gələndə daşıb gələr,Dağı-daşı aşıb gələr,
Ölən şeirlərimİncə bir bahar buludunn andıranvə gəncliyi
Sənət eşqiVuruldum o gün ki, şerə, sənətəUnutdum sevdiyim əyləncələri.
LeylaИмя Лейла в стихах воспето давно,Ночь поет, полон слез роковой рассказ...
Təbriz gözəlinəÇox da fikir vermə danışıqlara,Bilirəm, ürəyin mənə bağlıdır...
BülbülBülbül! Səhər-səhər qonaq budağa,Günəşin eşqinə bir dastan qoşaq!
Samur çayıBizim Qafqaz dağlarından şırıl-şırıl süzülən,Çəmənlərin gərdəninə inci kimi düzülən,
Zəfər təranəsiAlay-alay, qoşun-qoşun yürüdükcə mənim ordum,Zülmətləri şimşək kimi yarıb keçdi, ana yurdum.
A "Dostlar"Yetər bu ayrılıq, bu fitnəkarlıq.Fitnənin axırı nədir, a "dostlar"?
Hürmüz və ƏhrimənAzərbaycan, gözəl bir yaz… Həyat bolluq, işıq çoxdur,Qaranlıqdan, əsarətdən, xəyanətdən nişan yoxdur.
Bakının dastanıNeçə ildir könül deyir söylə, şair,Şeir, sənət gülzarında Bakı hanı?
BəlkəDeyirlər Şəkinin bu yaxın dağıBəsləmiş bir maral-hər qəlbə yağı.
Uzaqlara doğruArkadaş, deyirlər Əfqanda, Çindəİnsanlar boğulur qanlar içində.
Çörək dostuBir az yeyər, içər keyfi durular,açılar rəngi,
Konsert axşamıGecəydi...Moskva hər günkü kimi
Anamın dərdiBəzən o insanı düşündükcə mən,Titrədir canımı dağlar ruzigarı;