Самед Вургун · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
"Pul verin! Çox verin! Mən sənətkaram!Yoxsa siyasətlə pozular aram...
Böyük şairin şərəfinəIAxıtdım alnımın inci tərini,
Ömrümün gündəliyindənBu gün qızcığazım Aybənizlə mənGöz-gözə baxışıb güldük ürəkdən.
QızcığazAlagöz, sarışın körpəcə bir qızDörd divar içində ağlayır yalqız.
Fitnə"Eh… ölüb getmədi bircə bu qarıTorpaq da sevməyir bu çal kaftarı…
Bir səs...Qərib bir səs gəldi bu gün qəlbimdən:Ömrün baharında öləcəyəm mən…
Məhəbbətİztirab içində yatır qəhrəman,Nə qədər solğundur onun bənizi.
Qəhrəmanın ölümüBütün Bakı fikirdədir, göy sükutda, dəniz lal...Nə meh əsir, nə titrəyir ağacların yarpağı.
İyirmi beş baharBu gün könlüm evi yenə abaddırŞanlı, təntənəli bir şəhər kimi.
DüşüncələrGah olur ki, ovçu könlüm dağlar aşaraq,Asta gedib, ağır gəzib, ellər dolanır…
Musa CəliləO gün ki, üstünü cəlladlar aldı,Günahsız töküldü müqəddəs qanın.
ŞikayətQulaq asın, dost-aşnalar,Bir pərişan kamanım var.
ZeynalKöhnə bir evciyəz gördüm, içi toz, torpaq,Sökük divarları var hisli, paslı.
DağlarYenə nə durursan pəhləvan kimi,Çirməyib qolunu mərdanə, dağlar!
Bizim dağlarınDün oxdum şerini, düşdü yadımaGülümsər dövranı bizim dağların.
ŞikayətMənəm bu dünyada bəlalar çəkənNakişi, naşükür insan əlindən.
Adsız şeirMən o sevdalı qızın,O qanadlı yıldızın
İşçiƏyilsin səcdənə yıldızlar, aylar,Sənsən dünyaların fəxri, şöhrəti.
Həyat dedikiəri şübhəli bir şeyHəyat dedikiəri şübhəli bir şey,Ölümsə şübhədən çıxmaq deməkdir.
İləriErkən günəş tellərini yer üzünə saçmadan,Ceylanlar* öz sürüsüylə səhralara qaçmadan.
Kür çayıAyrı dağlar kimi qol-qanad atan,Coşqun dalğaları buluda çatan,
Şərqin qapısıŞƏHƏR OYANIRKƏNGünəş qısqanaraq ürkdü gecədən,
Ölümün məhkəməsiSoyuq bir qış axşamında süzərək kainatı,O, mənalı baxışlarla tərk elədi həyatı...
Səriyyənin ölümüMən görmədim, söyləyirlər bir gecənin sonundaSənə qıyan mərhəmətsiz, soyuq bir əl qudurdu.
Xavər üçünKaranlıklar çökürkən pəncərəmdə hər axşam,Parlar, gülər ruhimə gözlərində yanan şam.
Şairin sevgilisinə!Sevgilim! Xavərim! Son bahar çağıUçub tökülürdü ömrümün bağı...
Üzərimdə qara-qaraUzərimdə qara-qara,İlan başlı buludlar var...
Gözüm yollarda qalmışdırGözüm yollarda qalmışdır, xəbər yox Kür qırağından,Usanmaq bilməyir könlüm yaşılbaşlar sorağından.
Təzə ilVaxtdır qədəhləri qaldırın dostlarİçək təzə ilin şərəfinə biz;
Qızıl şahinlərTərlan kimi qıy vuraraq buludlardan-buludlara,Uçub gedir şahinlərim dumanları yara-yara.