Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گفتی که سپاس کس مبر بیشکز دهر به بخت نیک زادی
Кыта 341خاقانیا! مسیح دما! زین خراس دهرنانت جوین چراست سخنهات گندمی
Кыта 342باور نکردمی که رسد کوه سوی کوهمردم رسد به مردم، باور بکردمی
Кыта 350ز آب سخن بحر ارجیش را منمدد میدهم تا تو تاثیر بینی
Кыта 361نیست سالم دو ده ولی به سخننُه فلک یک جوان ندیده چو من
Газель 3خوش خوش خرامان میروی، ای شاه خوبان تا کجاشمعی و پنهان میروی پروانه جویان تا کجا؟
Газель 6به زبان چرب جانا بنواز جان ما رابه سلام خشک خوش کن دل ناتوان ما را
Газель 20انصاف در جِبلَت عالم نیامده استراحت نصیب گوهر آدم نیامده است
Газель 29زآتش اندیشه جانم سوخته استوز تف «یا رب» دهانم سوخته است
Газель 36مرا دانهٔ دل بر آتش فتاده استاز آن نعرهٔ من چنین خوش فتاده است
Газель 47رخ تو، رونق قمر بشکستلب تو، قیمت شکر بشکست
Газель 63چه گویی ز لب دوست شکر وام توان خواستچنان سخت کمان کوست ازو کام توان خواست
Газель 71به دو میگون لب و پسته دهنتبه سه بوس خوش و فندقشکنت
Газель 73جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفتجو جوَم کرد و چو بشنید آه من بر من گرفت
Газель 84بتی کز طرف شب مه را وطن ساختز سنبل سایبان بر یاسمن ساخت
Газель 92صد یکِ حسن تو نوبهار نداردطاقت جور تو روزگار ندارد
Газель 128عشق تو دست از میان کار برآوردفتنه سر از جیب روزگار برآورد
Газель 131تو را نازی است اندر سر که عالم برنمیتابدمرا دردی است اندر دل که مرهم برنمیتابد
Газель 148بر دل، غمِ فراقت آسان چگونه باشددل را قیامت آمد شادان چگونه باشد
Газель 149شور عشق تو در جهان افتادبیدلان را به جان زیان افتاد
Газель 192خیز و به ایام گل بادهٔ گلگون بیارنوبت دی فوت شد نوبت اکنون بیار
Газель 203بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کستا اوست اندر او دل خرم نیافت کس
Газель 213نه رای آنکه ز عشق تو روی برتابمنه جای آنکه به جوی تو بگذرد آبم
Газель 221گر به عیار کسان از همه کس کمتریمهیچ کسان را به نقد از همه محرمتریم
Газель 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Газель 271از گلستان وصل نسیمی شنیدهامدامن گرفته بر اثر آن دویدهام
Газель 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Газель 277غصهٔ آسمان خورم دم نزنم، دریغ مندر خم شست آسمان بسته منم، دریغ من
Газель 294تو چه دانی که از وفا چه نمودم به جای توعلم الله که جان من چه کشید از جفای تو
Газель 295سینه پُر آتشم چو میغ از توچهره پُر گوهرم چو تیغ از تو