Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای بت علم سیه ز شب صبح ربودبرخیز و می صبوحی اندر ده زود
Рубаи 177دود تو برون شود ز روزن یک روزمرغ تو بپرد از نشیمن یک روز
Рубаи 190ماند به بهشت آن رخ گندم گونشعشاق چو آدم است پیرامونش
Рубаи 195از بخل کسی که میکند وعده دروغبگریز ازو که آب دارد در دوغ
Рубаи 203یارت نکند به مهر تمکین ای دلاو نیست حریف، مهره برچین ای دل
Рубаи 218در مدرسهها درس غلط فهمیدیماز معنیها لفظ فقط فهمیدیم
Рубаи 240غمخوار توام غمان من من دانمخونخوار منی زیان من من دانم
Рубаи 247گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو داممرغان همه زین قفس پریدند مدام
Рубаи 256خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دونچونی تو در این گلخن خاکسترگون
Рубаи 269مجلس ز می دو ساله گردد روشنچشم طرب از پیاله گردد روشن
Рубаи 279خاقانی ازین کوچهٔ بیداد بروتسلیم کن این غمکده را شاد برو
Рубаи 281خود را به سفر بیازمودم بیتوجان کاستم و عنا فزودم بیتو
Рубаи 314یک نیمه ز عمر شد به هر تیماریتا داد فلک به آخرم دلداری
Рубаи 326آن سنگدلی و سیم دندان که بدیز آن خوشتری ای شوخ زبان دان که بدی
Рубаи 330من بودم و آن نگار روحانی رویافکنده در آن دو زلف چوگانی گوی
Рубаи 341امروز به خشک جان تو مهمان منیجان پیش کشم چرا که جانان منی
Рубаи 348در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی
Кыта 12من که خاقانیَم آزاددلمکه خرد قائدِ رای است مرا
Кыта 27دروغ است آنکه گوید این که در سنگفروغ خور عقیق اندر یمن ساخت
Кыта 41گر نشستی ورای خاقانینه ورا عیب و نه تو را هنر است
Кыта 44مشو خاقانیا مغرور دولتکه دولت سایهٔ ناپایدار است
Кыта 52تا به غربت فتاد خاقانییکدری خانهایش زندان است
Кыта 53دارِ عزلت گزید خاقانیکه به از دارِ ملکِ خاقان است
Кыта 89امن جستی مجوی خاقانیکاین مراد از جهان نخواهی یافت
Кыта 93چو خاک سیه را دهی آب روشنبه سالی گلی بردهد بوستانت
Кыта 97میر کشور گشای رکن الدینکه درش دیو را شهاب کند
Кыта 99از زمانه منال خاقانیگرچه در غربتت منال نماند
Кыта 105چون زمان، عهد سنائی درنوشتآسمان چون من سخن گستر بزاد
Кыта 109دل در طلبت چو بند گرددترسم که سخن بلند گردد
Кыта 125شاخ دولت به نزد خاقانیمیوه افشاندنش نمیارزد