Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
کرد خزان تاختن بر صف خیل بهارباد وزان بر رزان گشت به دل کینهدار
Касыда 155ضماندار سلامت شد دل منکه دار الملک عزلت ساخت مسکن
Касыда 166اکنون که گشاد گل گریباندست من و دامن گلستان
Рубаи 17گر من به وفای عشق آن حورنسبدر دام دگر بتان نیفتم چه عجب
Рубаи 22گم شد دل خاقانی و جان بر دویَک استوز غدر فلک خلاص را هم به شک است
Рубаи 31از فیض خیالت چمن سینه شکفتاز دیدن رویت گل آئینه شکفت
Рубаи 43بر جان من از بار بلا چیست که نیستبر فرق من از تیر قضا چیست که نیست
Рубаи 56مرغی که نوای درد راند عشق استپیکی که زبان غیب داند عشق است
Рубаи 57عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشتغم رخت فرونهاد و دل، دل برداشت
Рубаи 73از دست غم انفصال میجویی، نیستبا ماه نو اتصال میجویی، نیست
Рубаи 83از غدر فلک طعن خسان صعبتر استوز هر دو فراق غم رسان صعبتر است
Рубаи 92هیچ است وجود و زندگانی هم هیچوین خانه و فرش باستانی هم هیچ
Рубаи 101این چرخ بدآئین نه نکو میگرددزو عمر کهن حادثه نو میگردد
Рубаи 111خواهی شرف مردم دانا باشدعزت مطلب فروتنی تا باشد
Рубаи 116ساقی رخ من رنگ نمیگرداندناله ز دل آهنگ نمیگرداند
Рубаи 138چون نامهٔ تو نزد من آمد شب بودبرخواندم و زو شبی دگر کردم سود
Рубаи 147صد باره وجود را فرو ریختهاندتا همچو تو صورتی برانگیختهاند
Рубаи 170دانی ز چه یک نام حق آمد غفاریعنی که به مجرمان عاصی رحم آر
Рубаи 188خود را مپسند دل پسند همه باشنقصان بپذیر و سودمند همه باش
Рубаи 192خاقانی اسیر توست مازار و مکشصیدی است فکندهٔ تو بردار و مکش
Рубаи 207سوزی که در آسمان نگنجد دارموان ناله که در دهان نگنجد دارم
Рубаи 223Опять от волн любви качаюсь я,От слез кружится голова моя.
Рубаи 232چون پای غم ار ز مجلست بیرونماز دست غمت چو می در آب و خونم
Рубаи 237نونو غم آن راحت جان من دارمجوجو جانی در این جهان من دارم
Рубаи 246هر روز در آب دیدهاش مییابمشد ز آتش و آب هر شب خوابم
Рубаи 248گر هیچ به بندگیت درخور باشمدر شهر تو سال و مه مجاور باشم
Рубаи 251تا بر هدف فلک زدم تیر سخناز حلقه گسسته گشت زنجیر سخن
Рубаи 271پیداست که سودای تو دارم ز نهانصفرا مکن این آتش سودا بنشان
Рубаи 279خاقانی ازین کوچهٔ بیداد بروتسلیم کن این غمکده را شاد برو
Рубаи 290هر روز بود تو را جفایی نو نوتا جامهٔ صبر من بدرد جو جو