Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آن ماه دوهفته کرده عمدا هر هفتآمد بر خاقانی و عذرش پذرفت
Рубаи 86آن بت که ز عشق او سرم پر سوداستنقش کژ او هیچ نمیگردد راست
Рубаи 95هر روز فلک کین من از سر گیردبر دست خسان مرا زبونتر گیرد
Рубаи 109این رافضیان که امت شیطانندبیدینانند و سخت بیایمانند
Рубаи 116ساقی رخ من رنگ نمیگرداندناله ز دل آهنگ نمیگرداند
Рубаи 121دیدی که نسیم نوبهاری بوزیدما را ز بهار ما نسیمی نرسید
Рубаи 125هرچند که از خسان جهان سیر آمدروشن جانی از آسمان زیر آمد
Рубаи 131در باغچهٔ عمرِ منِ غم پروردنه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد
Рубаи 138چون نامهٔ تو نزد من آمد شب بودبرخواندم و زو شبی دگر کردم سود
Рубаи 142گر بد دارد و گر نکو او داندگر جرم کند و گر عفو او داند
Рубаи 151تا چشم رهی چشم تو را چشمک داداز چشمهٔ چشم من دو صد چشمه گشاد
Рубаи 154رخسارهٔ عاشقان مزعفر بایدساعت ساعت زمان زمانتر باید
Рубаи 159ای بت علم سیه ز شب صبح ربودبرخیز و می صبوحی اندر ده زود
Рубаи 175ای نام تو در شهر به خوبی مشهوروصل تو تمنای هزاران مهجور
Рубаи 177دود تو برون شود ز روزن یک روزمرغ تو بپرد از نشیمن یک روز
Рубаи 190ماند به بهشت آن رخ گندم گونشعشاق چو آدم است پیرامونش
Рубаи 195از بخل کسی که میکند وعده دروغبگریز ازو که آب دارد در دوغ
Рубаи 203یارت نکند به مهر تمکین ای دلاو نیست حریف، مهره برچین ای دل
Рубаи 218در مدرسهها درس غلط فهمیدیماز معنیها لفظ فقط فهمیدیم
Рубаи 236خورشیدی و نیلوفر نازنده منمتن غرقه به اشک در شکرخنده منم
Рубаи 256خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دونچونی تو در این گلخن خاکسترگون
Рубаи 279خاقانی ازین کوچهٔ بیداد بروتسلیم کن این غمکده را شاد برو
Рубаи 314یک نیمه ز عمر شد به هر تیماریتا داد فلک به آخرم دلداری
Рубаи 325تا کی به هوس چون سگِ تازی، تازیروباه صفت به حیلهسازی سازی
Рубаи 326آن سنگدلی و سیم دندان که بدیز آن خوشتری ای شوخ زبان دان که بدی
Рубаи 340خاقانی را همیشه بیغاره زنیهم نیش به جان او چو جرّاره زنی
Рубаи 341امروز به خشک جان تو مهمان منیجان پیش کشم چرا که جانان منی
Рубаи 348در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی
Кыта 12من که خاقانیَم آزاددلمکه خرد قائدِ رای است مرا
Кыта 27دروغ است آنکه گوید این که در سنگفروغ خور عقیق اندر یمن ساخت