Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای داده تو را دست سپهر و دل دهراز بخت تو را تخت و هم از دولت بهر
Рубаи 193ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمعوز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع
Рубаи 204از آتش عشق آب دهانم همه سالدر آب چو آتش به فغانم همه سال
Рубаи 220افغان که ز دل برای سوز آوردمنه ناوک آه سینه دوز آوردم
Рубаи 222امروز که خورشید سمای سخنمکس را نرسد دست به پای سخنم
Рубаи 233بیآنکه بدی به جای آن مه کردمیا هیچ گنه نعوذبالله کردم
Рубаи 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Рубаи 242در خواب شوم روی تو تصویر کنمبیدار شوم وصل تو تعبیر کنم
Рубаи 244ای کرده تن و جان مرا مسکن غمدر باغ دلم شکفته شد سوسن غم
Рубаи 245روز از پی هجر تو بفرسود دلمشب در پی روز وصل نغنود دلم
Рубаи 249گفتی بروم، مرو به غم منشانمتا دست به جان درنکند هجرانم
Рубаи 260دل خون شد و آتش زده دارم ز درونپیش آر میی چو خون که هست آتشگون
Рубаи 263شد باغ ز شمع گل رعنا روشنوز مشعل لاله گشت صحرا روشن
Рубаи 288کو عمر؟ که دادِ عیش بستانم از اوکو وصل؟ که دردِ هجر بنشانم از او
Рубаи 292گفتی که تو را شوم مدار اندیشهدل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه
Рубаи 349سلطانی و طغرای تو نیکو روییرویت زده پنج نوبت نیکویی
Кыта 9خواجه یک هفته اضطرابی داشتدو شش افتاد چرخ ازرق را
Кыта 61نسبت از علم گیر خاقانیکه بقا شاخ علم را ثمره است
Кыта 81ده دهی باشد زر سخنم گرچه مراچون نجیبان دگر جامه به زر معلم نیست
Кыта 111خاقانی اگرچه راستپیوندیپیوندِ تو کژنهاد نپسندد
Кыта 142ای روح صفات اهرمن بندوی نوک سنان آسمان رند
Кыта 145هرکه را غره کرد دولت نیزغدر آن دولتش هلاک رساند
Кыта 171خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنکزیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
Кыта 212جدلی فلسفی است خاقانیتا به فلسی نگیری احکامش
Кыта 230ای شده .خ... چپِ سلطانخ... راستیّ عالم هم
Кыта 235در چنین علت ای طبیب مرامسهلی تازه ساختی هر دم
Кыта 243پسر داشتم چون بلند آفتابیز ناگه به تاری مغاکش سپردم
Кыта 256با دلم چشم از نهان میگفت کز مرگ عمادتا کی آب چشم پالائی که بردی آب چشم
Кыта 283یارب ز حال محنت خاقانی آگهیدر حال او به عین عنایت نگاه کن
Кыта 312پسر، خاندان را بود خانهدارچو جان پدر شد به دیگر سرای