Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
صبح چو کام قنینه خنده برآوردکام قنینه چو صبح لعلتر آورد
Касыда 107صبح ز مشرق چو کرد بیرق روز آشکارخنده زد اندر هوا بیرق او برقوار
Касыда 108بهر صبوح از درم مست در آمد نگارغالیه برده پگاه بر گل سوری بکار
Касыда 111دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهارمشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار
Касыда 113دیده بانان این کبود حصارروز کورند یا اولیالابصار
Касыда 115کو دلی کانده کسارم بود و بساز جهان زو بودهام خشنود و بس
Касыда 127ز عدل شاه که زد پنج نوبه در آفاقچهار طبع مخالف شدند جفت وفاق
Касыда 144از آن قبل که سر عالم بقا دارمبدین سرای فنا سر فرو نمیآرم
Касыда 149هر صبح پای صبر به دامن درآورمپرگار عجز، گرد سر و تن درآورم
Касыда 161تا نفخات ربیع صور دمید از دهانکالبد خاک را نزل رسید از روان
Касыда 171زین بیش آبروی نریزم برای نانآتش دهم به روح طبیعی به جای نان
Касыда 175خرمی در جوهر عالم نخواهی یافتنمردمی در گوهر آدم نخواهی یافتن
Касыда 176صبحدم چون کله بندد آه دود آسای منچون شفق در خون نشیند چشم شب پیمای من
Касыда 184دهر سیه کاسهای است ما همه مهمان اوبینمکی تعبیه است در نمک خوان او
Касыда 186آوازهٔ رحیل شنیدم به صبحگاهبا شبروان دواسبه دویدم به صبحگاه
Касыда 190در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته
Рубаи 16طوطیدم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب
Рубаи 29کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت
Рубаи 37مسکین دلم از خلق وفائی میجستگمره شدهبود، رهنمائی میجست
Рубаи 49نونو دلم از درد کهن ایمن نیستو آن درد دلم که دیدهای ساکن نیست
Рубаи 52ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست
Рубаи 126جانان شد و دل به دست هجرانم دادهجر آمد و تبهای فراوانم داد
Рубаи 129هرکس که ز ارباب عبادت باشدبر چهرهٔ او نور سعادت باشد
Рубаи 130لعلت چو شکوفه عقد پروین داردروی تو چو لاله خال مشکین دارد
Рубаи 137زلف تو بنفشه ار غلامی فرمودزین روی بنفشه حلقه در گوش نمود
Рубаи 156تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرداز نالهٔ او جهان بنالید به درد
Рубаи 158ای از دل دردناک خاقانی شادغمهای تو کرد خاک خاقانی باد
Рубаи 161آن شب که دلم نزد تو مهمان باشدجانم همه در روضهٔ رضوان باشد
Рубаи 181ای ماه شب است پردهٔ وصل بسازوی چرخ مدر پردهٔ خاقانی باز
Рубаи 184خاقانی رو چو سیر عریان وش باشتو تو چو پیاز و دل پر از آتش باش