Зейнал Халил · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ballada*Varnada günəş batır...
Ata və oğulAtam mənim papaqçıydı...Varı-yoxu bir qəlibdi,
Gecə, döyüşqabağıGecə, döyüşqabağı,səngərə çökdü sükut,
Dəniz yanmadıMənsəbdən, şöhrətdən sərxoş bir adam,Dəniz sahilinə gəldi bu axşam.
TarM.Müşfiqin əziz xatirəsinə*Gecə keçmiş... Kənd yatır...
Min cür əyri yolu varMin cür əyri yolu varDünyada xəyanətin,
Dəniz olmaq istədim...Mən vurğunam dənizə!Baxdıqca hey sulara,
XX əsrim mənimAlnında çapıq yeri,Əllərin qabar-qabar.
Oğlum EtibaraDünya rəqs meydançası,Sübhədək əyləncələr
Nəvəm, Vildanım mənim!Yaltada gecə yarıEyvandan aya baxdım,
Çayın həsrətiQurumuş bir dağ çayı...yatağında çınqıl, qum,
Qəhrəman ağacAğaclar oyanmamış,Əriməmiş dağda qar;
DamcılarI**Durmuşam sahildə... Dənizdə tufan,
Günəş batır...Günəş batır... yenə dəQan tökülür sulara,
PalmaQaqrada bir palma var,Açmışdır o çətrini.
LeylaQanlı döyüş zamanıBurda bir qız görmüşdüm:
Güllü dərəGörən deyir bir cənnətdirQazanlıqda Güllü dərə,
YaylıqXəyalımdan getməyirUca dağlar qoynunda
YarpaqÇiynimə bir əl toxundu...Yox, əl deyil, yaxşı bax,
Bir palıdamTufan yıxmaz, yel uçurmazBir palıdam! Dayanmışam
Mən səni axtardımMən səni ulduzlarınİşığında axtardım,
– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bəs sən nə dedin?
Sevdiyim rəngDan sökülür... Gün çıxır...Pəncərəmi açır yaz,
Dünya, ey gözəl dünyaGündüzlər – al Günəşin,Gecələr – gümüş Ayın;
QaratoyuqSarı dimdiyində çöp,Pırıltıyla ağacdan
Talan olmasın deyəTalan olmasın deyəElin dövləti-varı –
Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Sonra şırıldayıb ax çəmənlərdən.
Tonqal– Şair, başın ağarıb,Saçlarına düşüb qar,
PirşağıYayın avqust ayındaGündüzləri təndir tək,
İnsanlar, insanlarVar üçün, dövlət üçün,Ad üçün, şöhrət üçün