Зейнал Халил · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
BalladaNazim Hikmətin ölümü münasibətilə*
Sənin fotoşəkilinMəktubumda: “Gəl deyə sevgilim!”yazdım sənə;
Uzaqda sanma məni...Gecə səhrada azsan,Əgər getdiyin yolu,
Əlim əlinə dəydiƏlim əlinə dəydi:Gözümdə güldü çəmən,
Ağac sallayaraq budaqlarınıAğac sallayaraq budaqlarını,İnsana “Al!” dedi, tökdü yükünü.
Sünbül dənə dolub əydi başınıSünbül dənə dolub əydi başını,Səhərin mehində baxdı torpağa:
– Gözünü zilləyib o göylərə sən– Gözünü zilləyib o göylərə sən,De, orda nə məna, nə sirr gəzirsən?
Günəşdən soruşdum: – Nədəndir, müdamGünəşdən soruşdum: – Nədəndir, müdamYanırsan tükənməz bir hərarətlə?
Batıb kənd yolunda qəmə, kədərəBatıb kənd yolunda qəmə, kədərə,Bir ana qərq olub düşüncələrə.
Bu necə hikmətdirBu necə hikmətdir,De, ey həqiqət,
Başı qırxılmayıb dağlı başı təkRəsul Həmzətova*Başı qırxılmayıb dağlı başı tək,
Bir insan doğuldu... Öldü... yığıldıBir insan doğuldu... Öldü... yığıldı,Danışdı “natiqlər”... Yaşardı min göz.
Bu gecə şaqşaraq çalxandı dənizI**Bu gecə şaqşaraq çalxandı dəniz
1. Dedim şeir yazım onaAnadan olmasının 50 illiyi münasibətilə*Dedim şeir yazım ona...
4. Qəbrin üstə düşdü ilk qar...Bu gün səhər narın-narınQəbrin üstə töküldü qar.
Bir tabut üstündə dedi bir çiçəkBir tabut üstündə dedi bir çiçək:– Dünyada olmaya
Şərbət də içdim mən, zəhər də gördümŞərbət də içdim mən, zəhər də gördüm;Yenə də var olsun, söylədim, həyat!
2. Ölüm haqqında söhbətVəfatı münasibətilə*– Öldürdü lap bu dərd bizi,
– Yaman yağış yağır! – Söylədi çoban– Yaman yağış yağır! – Söylədi çoban –Çıxara bilmədim malı örüşə!..
– Yenə fikirlisən? Yenə qüssə, qəm?– Yenə fikirlisən? Yenə qüssə, qəm?Heç kimə qalmayıb, inan, bu aləm!
Qayna! Qayalardan tökül, ey bulaq!Qayna! Qayalardan tökül, ey bulaq!Atam da, babam da içib suyunu.