Зейнал Халил
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ballada*Varnada günəş batır...
Ata və oğulAtam mənim papaqçıydı...Varı-yoxu bir qəlibdi,
Gecə, döyüşqabağıGecə, döyüşqabağı,səngərə çökdü sükut,
Nəvəm, Vildanım mənim!Yaltada gecə yarıEyvandan aya baxdım,
Dəniz yanmadıMənsəbdən, şöhrətdən sərxoş bir adam,Dəniz sahilinə gəldi bu axşam.
DamcılarI**Durmuşam sahildə... Dənizdə tufan,
Günəş batır...Günəş batır... yenə dəQan tökülür sulara,
YaylıqXəyalımdan getməyirUca dağlar qoynunda
YarpaqÇiynimə bir əl toxundu...Yox, əl deyil, yaxşı bax,
Mən səni axtardımMən səni ulduzlarınİşığında axtardım,
– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bəs sən nə dedin?
Min cür əyri yolu varMin cür əyri yolu varDünyada xəyanətin,
Dəniz olmaq istədim...Mən vurğunam dənizə!Baxdıqca hey sulara,
Oğlum EtibaraDünya rəqs meydançası,Sübhədək əyləncələr
Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Sonra şırıldayıb ax çəmənlərdən.
PalmaQaqrada bir palma var,Açmışdır o çətrini.
Əlvida, Qaqra!Əlvida, gözəl Qaqra!Həmişə yaşıl olan
Güllü dərəGörən deyir bir cənnətdirQazanlıqda Güllü dərə,
Bir palıdamTufan yıxmaz, yel uçurmazBir palıdam! Dayanmışam
Gəldi yar...Həyat yoldaşım Zəkiyyəyə*Pəncərəmdə əsdi meh,
Doğrunun üstünə qışqırdı oğruDoğrunun üstünə qışqırdı oğru:– Bəs hanı həqiqət, böyük həqiqət?!
Qonşum çapdı divarıQonşum çapdı divarı,Batdı bu gün qan-tərə,
XX əsrim mənimAlnında çapıq yeri,Əllərin qabar-qabar.
Sən uçurum döşündəSənUçurum döşündə,
Çayın həsrətiQurumuş bir dağ çayı...yatağında çınqıl, qum,
Hacıkənd, Sarı yal, hardasınız siz?Hacıkənd, Sarı yal, hardasınız siz?Hardasan, hardasan, Armudlu bulaq?
Qəhrəman ağacAğaclar oyanmamış,Əriməmiş dağda qar;
Tonqal– Şair, başın ağarıb,Saçlarına düşüb qar,
PirşağıYayın avqust ayındaGündüzləri təndir tək,
Külək əsir dənizəUzaqdakı dağlardanKülək əsir dənizə...