Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Hüsni gösderme ki dil âl ile ele düşmesinDâm ile dâne belâdur zülf ü hâle düşmesün
Ənisül-arifin, 25آن همایون طایر فرخنده فالروح انسانی،انیس ذوالجلال
Töhfeyi-Sami, bölmə 703از شهر حله است و در اوایل بصورت قلندری بر آمده گرد جهان میگردید، و حالیا ترک آن کرده در خدمت حضرت صاحبقرانی میباشد این مطلع از اوست :
Газель 120ماه بدر از روی خورشیدم حکایت میکندوین سخن در جان اهل دل سرایت میکند
QucaqlaşmalıDərddən uzaq insandan uzaqlaşmalı insan,Dərd anlayan insanla qucaqlaşmalı insan.
Касыда 182ایا بهار من و عید نیکوان سپاهچو ماه ز ابر همی تابی از قبای سیاه
Рубаи 126مه اهل سپاهان و مه بدعهدیشاندر کار هنر سستی و بدجهدیشان
MəktubBir zaman qəlbimə yazdım adınıOnda bildim acı dərdin dadını.
Hacı və molla əhvalatı (Köpəyə ehsan)Köpəyə ehsanVar idi Şahsevəndə bir haci,
Рубаи 118زرد است ز عشق خاکبیزی رویموین نادره را به هر کسی چون گویم
Газель 41آن زمان بهره ز نقل و می و جامت باشدکه لب ساقی خوشلهجه بکامت باشد
Ucal mələkim!Qadınla yüksələcək şəni Azəristanın,Olursa tərbiyə uğrunda səyi nisvanın.
Газель 20حسنی که هست روی تو را بینهایت استخوب است گل ولی نمک اینجا به غایت است
Шараф-наме, глава 63بیا ساقی آن جام روشن چو ماهبه من ده به یاد زمین بوس شاه
Газель 58نظرم دوش بدیدار مهی زیبا بودشب تاریک مرا روز جهان آرا بود
ŞəkibaiКогда любимая уйдет, с тоской во взоре мне стоять.В душе желанья сохранив, всю жизнь в позоре мне стоять.
Yoxdu özgə umacağımYolum düşdü Şahbulağa payızda,Gəlib çıxdım ocaq üstə, pay üstə,
Hac havasındaMillət boğulurkən vətənin ac havasında,Məmurlarımız yallı gedir tac havasında.
Bahar şərqisiGünəş doğdu, yayıldı,Yatan ellər ayıldi.
HeyifEvimdə bir dəstə gül-çiçək:sarı, ağ, qırmızı.
QocalıqQocalığın itirdostları,
Sədaqətİtin intəhasız sədaqətindənDanışdı mənə,
BağçaAdil zirək uşaq idi,Həm də bir az şıltaq idi.
Sifariş eyləsəm badi-səbadənSifariş eyləsəm badi-səbadən,Gərən, dərdim o cananə deyərmi?
Toy gecəsində1Axşam saat onda lampalar yanır,
SənəmCümə günü ürcah olduYandı canım nara, Sənəm.
Гульшан-и раз, глава 17دگر گفتی مسافر کیست در راهکسی کو شد ز اصلِ خویش آگاه
ÜstədiHal-əhvalın ay nazənin,Vallah bahar, yaz üstədi.
XurşidCamalın şöləsi nuri-təcəlla,Çırağban eyləyib mahalı, Xurşid!
YapışmazKülüng çaldın, könlüm qaldı virana,Sınan sındı o bir daha yapışmaz,