Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
توفیق، مرا رخت به منزل نرساندخاشاک مرا موج به ساحل نرساند
Рубаи 88ای صید شده مرغ دلم در دامتمن عاشق آن دو لعل میگون فامت
Кыта 7ای که رای روشنت آیینه گیتی نماستهیچ سری نیست کز رای تو باشد در حجاب
Газель 874دلم زخم بلا دارد ز چشم تیر بالاییکه دارد چون کمر بستی و همچون زلف لالایی
Ben niçesi dirilem senden ırahBen niçesi dirilem senden ırahBilimezem ne kılam senden ırah
OrucluqDoğrusu, mən aşkar orucumu yeməyə qorxuram. Heç özüm də bilmirəm nədən qorxuram və niyə qorxuram; amma qorxuram.Bax, bunu hamı bilir, mən də bilirəm ki, oruc tutmaqnan, ya oruc yeməknən nə adamı behiştə hurilərin içinə ötürərlər, nə behiştdən qovlayarlar. Bunu hamı bilir.
Маснави 3گاه با خود نشسته ام ز بدیگاه برخاسته ز فکر خودی
Газель 155دلبری دارم بغایت شوخ چشم و فتنه گرچون کنم؟ شوخ است و با او برنمی آیم دگر
Töhfeyi-Sami, bölmə 197ولد امیر فرامرز دیلمی است این مطلع از جمله اشعار اوست :گاهی گذر که بی تو بگلزار کرده ایم
Aşiq əgərçi yarı görüb könlü şad olurAşiq əgərçi yarı görüb könlü şad olur,Amma ki, çərx cövrü ilə namurad olur.
QorxmazÖlümdən qorxmayanlarZülümdən qorxmaz, oğlum!
Кыта 12ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیستآنکو خطر نیافت ز فیضت خطیر نیست
Газель 26دلی که درد تو ارزد دوا نمیارزدکسی که مهر تو جوید جفا نمیارزد
Gördülər ta o gülün nərgisi-məstanələrinGördülər ta o gülün nərgisi-məstanələrin,Saldı saqilər həsəddən yerə peymanələrin.
Dəyişməzsə kökündənQəlbimdə dəniz var yenə kindən,Qan-yaş tökəcək el gecə-gündüz,
Рубайят, 125هر ناله که بر سر شتر میکردمدر پای شتر نثار دُر میکردم
Хосров и Ширин, глава 101دگر ره گفت کز دور فلک خیززمین را با هوا شرحی برانگیز
Газель 242عیش عیش ما باشد گر تو یار ما باشیمی دهی و می نوشی رازدار ما باشی
Oxutmuram, əl çəkin!В школу? Сына? Ерунда!Отвяжитесь! Не пущу!
Мафрад 16کو حیدر هاشمی و کو حاتم طیتا ماتم مردمی و مردی دارند
Газель 81عمری که بیتو ای مه نوشاد میرودسر داده خرمنی است که بر باد میرود
Çinarın şikayətiDindi yol üstündə qoca bir çinar:"Şairim, sənə bir şikayətim var:
Mən bir zaman şair idimMən bir zaman şair idim,Zirvələrdən zirvələrə
Qeyd edir çiynimdəkiMən həvadan yazmıram, haqqdan gəlir beynimdəki,Ağ varaqlar üstə sonra həkk olur zeynimdəki.
Bu növi ki, çərxi-fələkBu növi ki, çərxi-fələkBizim ilən mədar eylər,
Kəndimizin gözəliDurdu,Əl-üzünü yudu o, şehlə,
SəhərGünəş doğdu, yayıldı,Dağlar, daşlar ayıldı.
Atabəy MəhəmmədAtabəy Məhəmməd Qızıl Arslanın məktubunu Kirmandan Həmədana qayıtdığının ikinci günündə aldı. O, məmləkətin vəziyyətini çox da yaxşı hiss etmirdi. Bağdaddan gələn xəbərlər xəlifənin təzə bir qüvvətə istinad etməyə hazırlandığını bildirirdi. Əyyubilərin Misirdə böyük bir səltənət qurmuş fatimilərə qalib gəlməsi xəlifədə təzə bir ruh oyandırmışdı. O, xilafəti türklərin təsirindən qurtarıb əyyubilərin nüfuzuna tapşırmaq istəyirdi.Xəlifənin Atabəy ölkələri içərisində dolaşan təbliğatçıları əyyubilərin lehinə olaraq geniş təbliğat aparırdı. Musildə, Xarəzm şahlarının sərhəd şəhərlərində atabəylərə qarşı sui-qəsd hazırlanırdı.
Oyan, şair!“Necəsiniz?” –xəbər alır
Gecələr məni...Dünyanın ən ağır yolu gecədir,dünyanın ən böyük sevinci səhər.