Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Hecr ile bini ol yâr niçe yahısar âhırGözüm yolma anun niçe bahısar âhır
Danabaş kəndindənAxund dadaş, o bir məsəl var… deyərlər, filankəs çox bicdi… indi… xa xa xa xa … əgər gülmək qoysa deyərəm… ha ha ha ha… ay vay, qarnımın dərisi az qaldı yırtılsın… xa xa xa xa xıx xıx xıx ə ə ə, vah, vah, vah, vah vay dədəm vay… lənət şeytana. A kişi, zəhirmar gülmək gələndə adam az qalır ağlasın, hə, istərəm onu deyəm ki, zaddı o nədi… Görüm nə deyəcək idim… Yadımdan çıxdı… Hə… yadıma düşdü… Bu yaponiyalılar nə bic adam imişlər… Dünən qəzetdə oxudum ki, bir yaponiyalı Milan şəhərindən bir qızı zornan çığırdaçığırda, bağırda-bağırda götürüb qaçıb, xa xa xa xa, xıx xıx xıx, ha ha ha ha…vay dədəm vay… A başına dönüm, bilmirsən nə qədər gülməyim gəlir…Bu yaponiyalılardan haramzada millət yer üzündə gərək ki, olmasın. Xa xa xa xa, qoymayın, canım çıxdı, bağrım çatdadı… Görüm nə deyəcək idim…Hə, qızı çığırda-çığırda aparır Almaniya torpağına və Almaniya keşişlərinə bir torba qızıl verir ki, qızın kəbinini kəssin. Xa xa xa xa…A başına dönüm gülmək qoymur ki, sözümü tamam eləyim, keşiş razı olmur və deyir ki, qızın razıçılığı olmayan yerdə Allah da razı olmaz, insaf da razı olmaz. Xa xa xa xa… Sonra qızı gətirir Rusiya torpağına, burada da rəfiqin işi tutmur… Hı… necədi, indi başına nə çarə qılacaqsan? Xa xa xa xa, yazıq kişi yaxşı kələyə düşdü. Müxtəsər, yeddi cür məmləkətə və yeddi cür millətlərin içinə qızı apardısa hər yerdə keşişlər dedilər ki, qız çığıra-çığıra ona kəbin düşməz. Xa xa xa xa. İndi canını hara qoyacaqsan? Xıx, xıx, xıx, lotunun işi xarabdı… Xa xa xa, vay dədəm vay… Yaman dərddi, Allah heç kəsə göstərməsin. Yazıq nə eləsin, əgər qızı çığırda-çığırda dalına alıb Yaponiyaya aparsa, Yaponiya keşişləri nəinki kəbin kəsməzlər, hələ bəlkə tutub onu boğarlar, ondan ötrü ki, bütpərəst ola-ola yaponiyalılar qızı zornan bir kişiyə arvad eləməzlər…Xa xa xa… İş nə yaman yerdə dayandı!..
Газель 380منم و عشق سرکش عیار«ثانی اثنین اذهما فی الغار»
Ləbinə əhli-nəzər can dedilər, gerçəkmişLəbinə əhli-nəzər can dedilər, gerçək imiş,Ağzına nükteyi-pünhan dedilər, gerçək imiş.
Töhfeyi-Sami, bölmə 437دیوانه وش و سودایی مزاج مردی است و از خوردن افیون بسیار از دایره ی انسانیت بیرون رفته این مطلع از اوست :باده لعل تو و حاصل میخانه یکی است
Tökülür gözlərimin, xəttini görcək, yaşiTökülür gözlərimin, xəttini görcək, yaşi,Çox təəccübdü bulud səbzədən olmuş naşi.
Qəlbimin bağlarıMənim könlüm çocuq kimi sənə sarılar, ey Vətən,Məni səndən ayırsalar, bağrım yarılar, ey Vətən.
Кыта 22تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه استهر روز مرا دل بره و دیده براه است
Рубаи 38دل در غم تو نقش امان جست و نیافتوز محنت تو خلاص جان جست و نیافت
Gülsə hər kimsə bizim dideyi-giryanımıza.Gülsə hər kimsə bizim dideyi-giryanımıza.Düşsün aləmdə, görüm, hali-pərişanımıza.
BəlkəŞair səni üzü gülən görməmişdir yaşından,Bəlkə Araz yaranmışdır gözlərinin yaşından!
Газель 210ز ناز طعنه خوبی بر آفتاب زدهز لطف آمده یا ذرهای شراب زده
Рубаи 76امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من
Газель 972دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست
Рубаи 24خاقانی اگر نقش دلت داغ یکی استنانش ز جهان یا ز فلک بینمکی است
Газель 36ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما
Рубаи 21آسوده کربلا بهر فعل که هستگر خاک شود نمی شود قدرش پست
Delüsiyem zülfünün silsile depretmegilDelüsiyem zülfünün silsile depretmegilTâ diyemem hâlümi kıl kıla depretmegil
MıncıqBirisini tovlayıb, əlindən var-yoxunu alanda heç insaf deyil ki, bunun əvəzində onun əlinə bir şey verməyəsən. Dörd yüz il bundan irəli avropalılar Amerikanın vəhşi adamlarını tovlayıb, qızıllarını alanda, heç olmazsa, əvəzində onlara əlvan mıncıqlar verirdilər.Bəli, dörd yüz il bundan irəli Amerikanın meşələrində üryan gəzən hindilər aldanıb, qızıllarını Avropa müsafirlərinə paylayanda yenə əvəzində, heç olmazsa, iki qəpiklik əlvan mıncıqlar alırdılar.
Газель 381هر که هشیار درین دیر مغانش مگذارسر تسلیم ندارد، سرش از تن بردار
Mən mülki-cəhan, cəhan mənəm, mənMən mülki-cəhan, cəhan mənəm, mənMən həqqə məkan, məkan mənəm, mən.
Töhfeyi-Sami, bölmə 450در نقاشی بی بدل بود و در ملایی مکمل این مطلع از اوست :طره ات مار خفته را ماند
Budur o fitnə ki, siz eylədiz fəsanə məniBudur o fitnə ki, siz eylədiz fəsanə məni,Məhəbbətində şəhir eylədiz cahanə məni.
YorulmazŞairlər yazmaqdan darılmaz, qızım,Çağlayan irmaqlar durulmaz, qızım!
Кыта 34خدایگانا چشم دلت فروخته بادبآتش غم جان عدوت سوخته باد
Рубаи 39بس دل که ز عشق تو سر خویش گرفتبس جان که به بازار تو از دست برفت
Bütün gözəlliyi tanrım o sərvinazə veribBütün gözəlliyi tanrım o sərvinazə verib,O hər nə etsə, təbiət ona icazə verib.
AzərbaycandadırNeyləyim, dostlar, yenə qan qardaşım tufandadır,Yelkənim – hər dalğası, dağdan böyük ümmandadır.
Газель 215ماهی که کسب نور کند آفتاب از اوهر ذره دیدهایست به صد آب و تاب از او
Рубаи 79یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو