Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ز آل غانم اگرچه نفعی نیستباری آسودهاند عالمیان
Касыда 40جهان به دست تو دادند، تا ثواب کنیخطا ز سر بنهی، روی در صواب کنی
Gönülde gizlü bolsa birtasadurGönülde gizlü bolsa birtasadurÖmr ile ecel dahi hem-kâsedür
Газель 129دیدنِ لعلِ لبش خاموش میسازد مراتنگظرفم، رنگِ می مدهوش میسازد مرا
Кыта 284خیره کشا، بد کنشا، ظالما!این همه نیکان مکش و بد مکن
Тарджибанд 2در خرابات عاشقان کوییستوندر آن خانه یک پریروییست
Bellüdür hak katında girdârumuzBellüdür hak katında girdârumuzEyle kim var mismil ü murdârumuz
Газель 131نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا
Кыта 289قسم تو ریاست از ریاستاسمی است شریف و معنیی دون
Таркиббанд 1هوس کعبه و آن منزل و آن جاست مراآرزوی حرم مکه و بطحاست مرا
Yine cân bir ummâna talısardurYine cân bir ummâna talısardurTalıban kör güherler alısardur
Отдельное стихотворение 132جز نام تو بر لوح دلم هیچ رقم نیستدر نامه ما یک سر مو سهو قلم نیست
Кыта 295ای پور ز خاقانی اگر پند پذیریزین پس نشود عالم خاک آبخور تو
Рубаи 1چون یاد کنم طبع طربناک تراو آن صورت خوب و سیرت پاک ترا
Nat'unun yüzinde bin âyât olurNat'unun yüzinde bin âyât olurKim ki olur anda fîl ü at olur
Отдельное стихотворение 134در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیستدر عالم حیرت ز تماشا خبری نیست
Кыта 302دبیر ما به صفت روبه است گوا دم اوبلی هر آینه روباه را دم است گواه
Рубаи 6گر راست روی محرم جان سازندتور کژ بروی ز دل بیندازندت
Dilberün işi itâb u nâz olurDilberün işi itâb u nâz olurÇeşm-i(çeşmi) câdû gamzesi gammâz olur
Газель 134سنگِ طفلان از جنون رطلِ گرانی شد مرادرد و داغِ عشق باغ و بوستانی شد مرا
Кыта 307بر در خواجه از تظلم خلقبشنو آن نالهٔ پراکنده
Рубаи 34بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگستآن خال تو دانی به کدامین رنگست؟
Yâr eğer biz kulı bile yâr iseYâr eğer biz kulı bile yâr iseKulıyuz ancağ olur ikrâr ise
Газель 138نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مراباغهای دلگشا در زیرِ پر باشد مرا
Кыта 309هرچه امن و فراغت است و کفافیافت خاقانی از جهان هر سه
Рубаи 36رویت، که به خوبی گل خندان منستآرامگهش دل چو زندان منست
Her zemân suya varup gelmez senekHer zemân suya varup gelmez senekKayda geçer er yirine her zenek
Отдельное стихотворение 139سرکشم ز ابر بهاری گذشته استشراب من از خوشگواری گذشته است
Кыта 310ای چرخ لاجوردی بس بوالعجب نمائیکآیینهٔ خسان را زنگارها زدائی
Рубаи 39مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوستسر جملهٔ هر غلغله و دمدمه اوست