Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
thumb|right|Audio versiyaAzərbaycan! Çiçəklənən respublika, şanlı diyar!
Ulama!Zülmət gecələrdə hürürsən, yetər!Hər daşı qurd-quldur görürsən, yetər!
Nuşirəvanü Hatəmi Qanuni dəhrdəHəcv*Nuşirəvanü hatəmü Qanuni dəhrdə,
Güc üçümüzdən çıxarHər nə çıxar yaxşı pis, öz içimizdən çıxar,Düşməni dəf etməyə, güc gücümüzdən çıxar.
ElegiyaSəməd Vurğunun xatirəsinə*O, xoş dilli, xoş avazlı
NərdivanBu dünya nərdivandı, –qalxanda mehribandı,
Sərhəd boyuncaDağların dağ dərdi var –Qar altında üşüyər,
Cismimni zəifü natəvan qıldı fəraqCismimni zəifü natəvan qıldı fəraq,Canımnı ədəm sarı rəvan qıldı fəraq.
Канз аль-хакайик, глава 18مثالی گویمت بنیوش آن راکه نشنیدست هرگز گوش آن را
MüəlliməOnu göndərdilər ki, azarlamış müəllimin yerini hələlik dolandırsın... Müəllimə özu rus, şagirdlər müsəlman.Əvvəl gün dərs otağına girdikdə, uşaqların çirkli paltarlarından gələn iydən az qaldı ki, burnunu tutub çıxsın. Ətir və ənbərə öyrənmiş olan bu cür iylərə dözmək istəmirdi. Şagirdlər tərəfindən gətirilib mizlərin içində gizlədilmiş olan İran şirniyyatının (zəfəran, mixək, darçın, hil kimi) qoxuları uşaqların üst-başından çıxan çirk və piy iyisinə qatışıb, onsuz da əlliyə qədər adamın nəfəsi ilə pozulmuş havanı daha da bədtər etmişdi.
AlmasınBimürvət yar məni candan elədi,Tutubdu dəstində ay ağ almasın.
Ruhnəvaz xanımDar küçədəki köhnə evin alçaq qapısına bir gənc yanaşıb, zəngi çaldı. İçəridən boğuq bir köpək səsi eşidildi. Sonra sakitlik düşdü. Gənc ikinci dəfə barmağını zəngin düyməsinə qoydu, yenə köpək səsi gəldi. Pilləkəndə ayaq səsi eşidildi; qapı açıldı:– Ooo! Qurbanlı yoldaş, buyurunuz! – deyə qapıdakı Dilarə xanım qonağı içəri dəvət etdi.
Рубаи 11تا من زعدم سوی وجود آمده اماز بهر تشهد به شهود آمده ام
ÖldürürDərdim çoxdu, dindirməyin, həzarat!Məni bir alagöz ceyran öldürür.
Tellər oynadıBir mən idim, bir sən idin, bir də yamaclar...Meşə yolu, yarpaq dolu yaşıl ağaclar.
DolanarBir gözəl ki, qəsdə dura, can üzə,Ömrə-günə, qəm kəsilər, dolanar.
Başını aşağı sal, işini görBir yoldaşın tez-tez verdiyi “məsləhət”*Mən belə bir adam gördüm cavan yaşımda,
Zakirə məktubQasım bəy, eşitdim yaxın olubsanXan qızına, axır nədir bu rəftar?
BəşərBəşər! Ey canlı bir hikmət, böyük qüdrətlərin vardır,Böyük əqlin, böyük fikrin, böyük qüvvətlərin vardır.
Стихотворение 109گربهٔ پیری، ز شکار اوفتادزار بنالید و نزار اوفتاد
Təbrizim mənimBalaş Azəroğluna*Laylası məhzun,
Bənim tanrımHər qulun cihanda bir pənahı var,Hər əhli-halın bir qibləgahı var,
Maxmurova üçünMəxməri ormanlarda çiçək dərdiyin yerdə,Baxarsan çiçəklər var açar kölgəliklərdə.
Отдельные бейты 15طبعم نشاط کرد به انشاد این غزلدر اقتفا به خواجۀ کابینه ساز کن
Şəhriyarın düşüncələri...Varağım yox, ürəyimi bükməyə,Dərya verin, göz yaşımı tökməyə.
Газель 86گلچین که آمد ای گل من در چمن نباشمآخر نه باغبانم شرط است من نباشم
Düşüncə - sözÖzümə də görünməyənKönlüm mənim,
Səhər-səhərŞirincə qar yağır, otağım isti,Sən də öz nurunu saç səhər-səhər.
Mirzə Fətəlinin faciəsiMart ayının 12-də Mirzə Fətəlinin vəfatından tamam 50 il keçir. Mirzə Fətəlinin ömrü ictimai sahəyə qədəm qoyandan axır nəfəsinə qədər böyük bir faciə içərisində keçmişdir. Epoletlər, imtiyazlar, xaç və medallarla bəzənmiş paltarın altında od tutub alışmaqda olan bir ürək döyünməkdə idi. Ətraf zülmət və cəhalət, bir nəfər də olsa dil bilən yox, camaatı qoyun kimi istədikləri yerə sürən ruhanilər – başlarında şeyxül-islam Molla Əhməd olmaq üzrə Zaqafqaziyada təkcə yanmaqda olan bu çırağın işığının qabağına qalın bir pərdə çəkirdilər. Mirzə Fətəlinin faciəsini tamamilə anlamaq istəyənlər “Kimyagər” komediyasında onun Molla Nuru şairin dili ilə söylədiyi sözlərə diqqət yetirməlidirlər. Molla Nuru üzünü mülklərini, evlərini girov qoyub, Molla İbrahim Xəlilin yanına gümüş almağa gedənlərə tutub deyir: “Hər kişinin öz peşəsi özü üçün bir iksirdir”.Bunun cavabında ondan soruşurlar: “Sən ki şairsən və şairlik də sənin peşəndir, bəs nə səbəbə bu sənətin sayəsində sənin dövlətin yoxdur?”
Ol pəri kim, bu cahanda hüsninin həmtası yoxOl pəri kim, bu cahanda hüsninin həmtası yox,Sərvi-rənanın xuraman qəddinin balası yox.