Usta Abdulla: Aşıq poeziyası
Qədəm qoyub bir məclisə varanda,Həcv-hədyan sözdən bəli yaxşıdı.
A yara dəydiQafil bir ox atdın, keçdi sinəmdən.Dərdindən cismimə a yara dəydi.
A yazı beləNəzər əyiləndə, iqbal yatanda,Qananı qanmaza a yazı belə.
Leylini yazdıBihudə dolandım, əfsanə gəzdim,Canım dost yolunda, Leyli, niyazdı.
Minaya mənəmNaqafil ölkənə düşdü güzarım,Ləhzədə oxuyan min aya mənəm.
Yarağını sənSəhər şikarını, seyri-gülşəndə,Alıbsan dəstimin yarağını sən.
Süleymana baxın(Göyçə mahalının Daşkənd kənd sakini**Süleymana həsr olunub)**
AxtarırsanAhu nigah, ay həsrəti xumarın,Dolanıb bağlarda bar axtarırsan.
Qəza baxNagah yerdən sərsər əsdi sərimə,Necə tutdu məni qəhri-qəza, bax!
Ana bilməsinGedən qasid, sən Allahı sevirsən,Elə gəlsin getsin, ana bilməsin.
EyləsinBir kimsə yox izhar edəm dərdimi,Deyəm durub mənə dərman eyləsin.
Dilim-dilimAşıq, nə yar deyib fəğan edirsən?Titrəyir ağzımda, yar, dilim-dilim.
Qadağa düşdüBir maral dalınca ovçutək düşdüm,Getdi, dostlar qovdu, o dağa düşdü.
GəlsinCanım qasid, Məcnun kimi gözlərəm,Get yara deginən, bulağa gəlsin.
GərəkdiDörd hərifnən namə yazdım gözələ,Vəsfi düşə bu mahala gərəkdi.
GörAşiq olub gəzən diyarbadiyar,Məddəsiz, mənasız söz olarmı, gör?
GörəndəKönül cavanlaşır əlli sinində,Sevgili alagöz yarı görəndə.
Gülə-güləZimistan zəhmətin çəkəndə sənin,Yenə aşiq olub ağ gülə-gülə.
Gülə-güləUca boylu, şirin dilli bəxtəvər,Qalırsan qaydıma qal gülə-gülə.
XanımDürdanəsən, xoş gəlibsən cahana,Qaşların bənzəyir kamana, xanım.
HəcərSəhər vaxtı qəfil çıxdı qarşıma,Sandım sənsən bağçalarda gül, Həcər.
Yol kənarındaSəhər şikarında çıxdı qarşıma,Bir cüt gözəl gördüm yol kənarında.
QalamaqdadıYenə qəm ləşkəri hücum gətirib,Sinəmi eşq odu qalamaqdadı.
NişanasıDuman, çiskin qalxdı ərşi-səmaya,Görünmür gözümə dağ nişanası,
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.