Əvhədi Marağalı: Kədərli
مباش بندهٔ آن کز غم تو آزادستغمش مخور، که به غم خوردن تو دلشادست
Qəsidə 29دلخسته همی باشم، زین ملک به هم رفتهخَلقی همه سرگردان، دلمرده و دَمرفته
Qəsidə 31چو بد کنی و ندانی که : نیک نیست که کردیمعاف باش و گر عاقلی معاف نگردی
Qəsidə 36گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاریبر خاک نازنینی کردم گذر به زاری
Tərkibbənd 2هر شبی تا به سحر زار بگریم ز غمتاندکی خسبم و بسیار بگریم ز غمت
Rübai 9دلدار مرا در غم و اندوه بکاستیک روز برم به مهر ننشست و نخاست
Rübai 51صد را، رخت از هیچ الم زرد مباد!بر روی تو از هیچ غمی گرد مباد!
Məntiqül-üşşaq, fəsil 15تومینالی و کس را زان خبر نهوزان زاری ترا خود درد سر نه
Məntiqül-üşşaq, fəsil 22نمییابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 29مشو عاشق، که جانت را بسوزدغم عشق استخوانت را بسوزد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 30نخواهم با تو پیوستن به یاریتو خواهی گریه میکن، خواه زاری
Məntiqül-üşşaq, fəsil 44نخواهی گشت با وصلم هم آوازکناری گیر و با هجران همی ساز
Məntiqül-üşşaq, fəsil 48ز چشم سوکوار اشکی چو بارانهمی بارند مسکین سوکواران
Məntiqül-üşşaq, fəsil 49سبک خیز، ای نسیم نوبهاریچو دیدی حال من، پنهان چه داری؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 57همانا با منت یاری همین بودفغان و گریه و زاری همین بود
Məntiqül-üşşaq, fəsil 62چو دید آن عاشق دلسوز خستههمایون نامهٔ یار خجسته
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.