Əvhədi Marağalı: Kədərli
ترک عجمی کاکل ترکانه برانداختاز خانه برون آمد و صد خانه برانداخت
Qəzəl 68جانا، دلم ز درد فراق تو کم نسوختآخر چه شد، که هیچ دلت بر دلم نسوخت؟
Qəzəl 69تا دل ما با تو کرد روی ارادتهیچ نیاید ز ما مخالف عادت
Qəzəl 80این همه پروانهها، سوخته از چپ و راستشمع شب ما بود، راه شبستان کجاست؟
Qəzəl 81پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواستآن سرو لاله چهره، که در غنچهٔ قباست
Qəzəl 85یارب، این مهمان چون ماه از کجاست؟وین سپاه کیست و آن شاه از کجاست؟
Qəzəl 93آن فروغ لاله یا برگ سمن، یا روی تست؟آن بهشت عدن، یا باغ ارم، یا کوی تست؟
Qəzəl 95دلم ز هر دو جهان مهر پروریدهٔ تستتنم به دست ستم پیرهن دریدهٔ تست
Qəzəl 97این نوبت آب دیده ز هنجار دیگرستکار دلم نه بر نهج کار دیگرست
Rübai 67بر ما ستم او چه گذرها که نکرد؟در دل غم عشقش چه اثرها که نکرد؟
Rübai 93چون خیل غم تو در دل ریش آیدبر سینه ز درد و غصه صد نیش آید
Rübai 120کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دلوین بار بیفگن که شکستی، ای دل
Rübai 132گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشمزین بیش مکن جور و ستم، گفت: به چشم
Rübai 153یک روز دیار یار بگذارم و روزین منزل غصه رخت بردارم و رو
Rübai 175تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟زو جان نبری گر ز غمش نگریزی
İsfahan ləhcəsində şeir 1او ژیروِ راذه ای مَ تا رواز بوی تو واذ صبح تارو
Qəzəl 118ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هستمیپسندد بر من بیچاره هر خواری که هست
Qəzəl 127چه دستها، که ز دست غم تو بر سر نیست؟چه دیدها؟ که ز نادیدنت به خون تر نیست؟
Qəzəl 132با من از شادی وصل تو اثرِ چیزی نیستدل ریش است و تن زار و دگر چیزی نیست
Qəzəl 137دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت
Qəzəl 141ای حلقه کرده دلها در حلقهای گوشتچون موی گشته خلقی ز آن موی تا به دوشت
Qəzəl 143در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفتتا تو بازآیی از آنجا که نمییارم گفت
Qəzəl 145آن ستمگر، که وفای منش از یاد برفتآتش اندر من مسکین زد و چون باد برفت
Qəzəl 147دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفتتنم به درد جدایی خراب کرد و برفت
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.