Əvhədi Marağalı: Kədərli
سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود
Qəzəl 341روز وداع گریه نه در حد دیده بودتوفان اشک تا به گریبان رسیده بود
Qəzəl 344روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود
Qəzəl 361سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید
Qəzəl 362گر آن کاری که من دانم بر آیدبهل تا در وفا جانم برآید
Qəzəl 369سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار میآیددرخت شوقم از برگش به برگ و بار میآید
Qəzəl 372دل میبرد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید
Qəzəl 374نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید
Qəzəl 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Qəzəl 383مگذر ای ساربان، ز منزل یارتا دمی در غمش بگریم زار
Qəzəl 384هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!
Qəzəl 388یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد میدار، ای پسر
Qəzəl 389هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر
Qəzəl 390من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگرکاین زمان میخوردم و در حال میخواهم دگر
Qəzəl 393جانا، ضمیرت حال ما نیکو نمیداند مگر؟یا آن ضرورت نامها خود بر نمیخواند مگر؟
Qəzəl 401شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیرخسروان را جای تشویشست ازان اقلیم گیر
Qəzəl 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Qəzəl 407منم غریب دیار تو، ای غریبنوازدمی به حال غریب دیار خود پرداز
Qəzəl 408آن سست عهد سخت کمان اوفتاد بازگفتم که: عاشقم، به گمان اوفتاد باز
Qəzəl 410ما در به روی خلق فرو بستهایم بازدر شاهد خیال تو پیوستهایم باز
Qəzəl 438پستهٔ آن ماه مروارید گوشچون بخندد بشکند بازار نوش
Qəzəl 443باشد آن روز که گویم به تو راز دل خویش؟یا کنم بر تو بیان شرح نیاز دل خویش؟
Qəzəl 460نه به اندازهٔ خود یار گزیدی، ای دلتا رسیدی به بلایی که شنیدی، ای دل
Qəzəl 463بنمای روی خویش، که غیر از تو هر چه هستدیدیم و بیغروب نبودند و بیافول
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.