Əvhədi Marağalı: Kədərli
چون فتنه شدم بر رخت، ای حور بهشتیرفتی و مرا در غم خود زار بهشتی
Qəzəl 769خواستم بوسی ز لعلت دست پیشم داشتیقصد کردم کت ببوسم دست و هم نگذاشتی
Qəzəl 770گر تو سری میکشی تا نکنی آشتیما ز تو سرکشتریم،پس تو چه پنداشتی؟
Qəzəl 772جان را ستیزهٔ تو ندارد نهایتیخوبان جفا کنند ولی تا به غایتی
Qəzəl 778نگارا، یاد میداری که یاد ما نمیکردی؟سگان را در بر خود جای و جای ما نمیکردی؟
Qəzəl 783ما با تو رسم یاری گفتیم اگر شنیدیاحوال خود به زاری گفتیم اگر شنیدی
Qəzəl 784دیده بسیار نگه کرد به هر بام و دریبجزو در نظر عقل نیامد دگری
Qəzəl 790من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری
Qəzəl 807حال دل پیش تو گفتم، که تو یارم باشینه بدان تا تو به آشفتن کارم باشی
Qəzəl 808نه پیمان بستهای با من؟ که در پیمان من باشیمن از حکمت نپیچم سر، تو در فرمان من باشی
Qəzəl 812بر ما ستم و خواری، ای طرفه پسر تا کی؟وندر پی وصلت ما پوینده بسر تا کی؟
Qəzəl 813جانا؛ غم ما نداشتن تا کی؟ما را به جفا گذاشتن تا کی؟
Qəzəl 831نزدیک یار اگر نه چنین خوار و خردمیدر هجرش این مذلت و خواری نبردمی
Qəzəl 836تو ز آه من ار هراسانیچون دلم میبری به آسانی؟
Qəzəl 840کاکل آن پسر ز پیشانیکرد ما را بدین پریشانی
Qəzəl 844صبح دمی که گرد رخ زلف شکسته خم زنیچون سر زلف خویشتن کار مرا بهم زنی
Qəzəl 846گر نخواهی که نظر با من درویش کنیاین توانی که به صد غصه دلم ریش کنی
Qəzəl 851باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟وین دل و دیدهٔ مرا پر تف و نم که میکنی؟
Qəzəl 853تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونیدلت چونست در عشق و تو با تیمار من چونی
Qəzəl 856ز دست کس نکشیدم جفا و مسکینیمگر ز دست تو کافر، که دشمن دینی
Qəzəl 871ای آنکه ز هجر تو ندیدیم رهاییباز آی، که دل خسته شد از بار جدایی
Qəzəl 874دلم زخم بلا دارد ز چشم تیر بالاییکه دارد چون کمر بستی و همچون زلف لالایی
Qəzəl 884خانهٔ تحقیق را ماه شبستان توییانفس و آفاق را میوهٔ بستان تویی
Qəzəl 887به خوابم دوش پرسیدی، به بیداری چه میگویی؟دلت را چیست؟ در خاطر چه سر داری؟ چه میگویی؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.