Əvhədi Marağalı: Kədərli
ز چشم خلق هوس میکند که گوشه گزینمولی تعلق خاطر نمیهلد که نشینم
Qəzəl 585امروز عید ماست، که قربان او شدیماکنون شویم شاه، که دربان او شدیم
Qəzəl 591کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم
Qəzəl 600دلها بربودند و برفتند سوارانما پای به گل در شده زین اشک چو باران
Qəzəl 601مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟ز دست این دم چون برف و اشک چون باران
Qəzəl 602بنامیزد! چه رویست این؟ که حیرانند ازو حورانچنین شیرین نباشد در سپاه خسرو توران
Qəzəl 604ای کس ما، چون شدی باز مطیع کسان؟بیخبریم از لبت، هم خبری میرسان
Qəzəl 616امشب ز هجر یار بخواهم گریستنزارم ز عشق و زار بخواهم گریستن
Qəzəl 620از تو میسر نشد کنار گرفتنپیش تو داند دلم قرار گرفتن
Qəzəl 623مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدنیا خود به جور از پیش تو جایی دگر دانم شدن
Qəzəl 626دوستی با دشمنان ما مکنسود ایشان و زیان ما مکن
Qəzəl 627چشمم کنار دجله شد، جز یاد بغدادم مکنچون این هوس دارد دلم، از دیگری یادم مکن
Qəzəl 630نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگرهام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن
Qəzəl 631جانا، به حق دوستی، کان عهد و پیمان تازه کنجان را به رخ دل بازده، دل را ز لب جان تازه کن
Qəzəl 634چون مرا غمناک بیند شاد گردد یار منزان سبب شادی نمیگردد به گرد کار من
Qəzəl 636عشق نورزیده بود جان سبکبار منبر تو مرا فتنه کرد این دل بیکار من
Qəzəl 642عشق را فرسودهای باید چو مندر مشقت بودهای باید چو من
Qəzəl 645جور دیدم تا بدید آن خسرو خوبان که من،عاشقم، وز من بپوشانید رخ چندان که من،
Qəzəl 646ای اوفتاده در غم عشقت ز پای منگر دست اوفتاده نگیری تو، وای من!
Qəzəl 651حلقهٔ زرین بر آن گوش گهربندش ببینخال مشکین بر لب شیرین چون قندش ببین
Qəzəl 653آن تیر غمزه را دل خلقی نشانه بینانگشت رنگ داده و انگشتوانه بین
Qəzəl 655دل فراق روی جانان بر نتابد بیش ازینسینه داغ هجر آنان بر نتابد بیش ازین
Qəzəl 661ای دلبر سنگین دل، فریاد ز دست تودستی، که دل من شد بر باد ز دست تو
Qəzəl 662تا فاش گشت ذکر دهان چو قند تورغبت نمیکند به شکر دردمند تو
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.