Qəzəl 1827

Mən ki, odda yanmışam, cənnət, cəhənnəm bilmərəm,Məstəm, ol bütxanəni heç Kəbədən kəm bilmərəm.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1833

فغان که گرد سر او نمی توانم گشتچو زلف بر کمر او نمی توانم گشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1837

ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفتشکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1840

Zülfünün hər teli axır məni saldı əzaba,Bu qəmim xət-xət olub döndü axırda kitaba.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1848

ز نوبهار جهان زینت تمام گرفتشکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1852

آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1854

باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1860

چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1866

در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 187

در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1877

از آه، حسن را خطر بی نهایت استخط بر چراغ حسن تو دست حمایت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1882

خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1905

باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1923

راز نهان ز سینه در انداز جستن استاز زور باده شیشه ما در شکستن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1931

چشم اثر به گریه مستانه من استخط نجات بر لب پیمانه من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1932

این کوه غم که در دل دیوانه من استسنگ ملامت ابجد طفلانه من است

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1954

باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1965

آتش به مغزم از می احمر گرفته استاین پنبه از فروغ گهر درگرفته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1969

تا چشم من به گوشه عزلت فتاده استاز دیده ام سراسر جنت فتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1986

Güldün, gülüşün pərdəni atdı dodağından,Ayna dəxi gül dərdi sənin gül yanağından.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1987

تا دست من به گردن مینا رسیده استکیفیتم به عالم بالا رسیده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2005

O dupduru həyat suyu, bu al şərab, səfası bir,O ayrı-ayrı pərdənin axır çıxır nəvası bir.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2010

آهی که غم ز دل نبرد ناکشیدنی استمرغی که نام بر نبود پر بریدنی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2014

نتوان ز دل غبار ملال از شراب شستزنگ از جبین آینه نتوان به آب شست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.