Qəzəl 1136

داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده استبی نیاز از افسر این چتر سیاهم کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1150

از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده استدامن صحرا ز یک دیوانه پر مجنون شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1153

از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده استنقش پایی چند از آن طاوس بر جا مانده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1158

تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده استجبهه وا کرده صحرای بهشتی بوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1160

اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده استخوشه پروین ز رنج آسیا آسوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1161

آسمان از شور دلهای کباب آسوده استکوه تمکین خم از جوش شراب آسوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1168

عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده استبوی گل دودی است در مغز صبا پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1173

هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده استبرگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1175

رتبه آزادگی در بندگی پوشیده استپله معراج در افکندگی پوشیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1177

بحث با جاهل ، نه کارِ مردمِ فرزانه استهر که با اطفال می گردد طرف دیوانه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1187

صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1190

قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1193

شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1205

مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی استچون صدف زین گوهر شهوار آغوشم تهی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1207

دل به نور شمع نتوان در گذار باد بستساده لوح آن کس که دل بر عمر بی بنیاد بست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1208

هر که دل در غمزه خونریز آن جلاد بسترشته جان بر زبان نشتر فصاد بست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1209

دل ز وصل دوست طرف آن چشم خون آلود بستدر صدف از اشک نیسان گوهر مقصود بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

خُلقِ خوش در نوبهار عافیت دارد مراخاکساری در حصار عافیت دارد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1237

بادپیمایی مسلسل همچو آب از بهر چیست؟می رود عمر سبکرو، این شتاب از بهر چیست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1238

جان عاشق قدر داغ و درد می‌داند که چیستسکه کامل عیاران مرد می‌داند که چیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1240

حسن بی پروا ز شور عندلیبان فارغ استغنچه این باغ، دل خوردن نمی داند که چیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1255

Vəslə çatdıqsa, yenə qəmdən ürək şad olmayıb,Gəlsə də bayram, yenə bu tiflə imdad olmayıb.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1256

صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیستهر که را در دل نباشد آه، مرد درد نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1257

نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیستدر تلاش نام، سیم و زر فشاندن جود نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.