Kədərli
نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس رازخمیِ دندان کند لعلت لبِ افسوس را
Qəzəl 80نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش راشکوهای از تلخکامی نیست دوراندیش را
Qəzəl 81از صفای دل نباشد حاصلی درویش رانان به خون تر میشود صبحِ صداقتکیش را
Qəzəl 84تر به اشکِ تلخ میسازم دِماغِ خویش رازنده میدارم به خونِ دل چراغِ خویش را
Qəzəl 88حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را
Qəzəl 93آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق رااشک باشد بهتر از دُرِّ ثمین عشاق را
Qəzəl 94از سیهبختی نگردد دیده گریان برق رامیشود ز ابرِ سیه آیینه رخشان برق را
Qəzəl 1001گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس استدیده کنعانیان را بوی پیراهن بس است
Qəzəl 1014از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش استنقطه پا بر جا خوش و پرگار سرگردان خوش است
Qəzəl 102غم ز خاطر می برد غمخانه من خلق راطفل مشرب می کند دیوانه من خلق را
Qəzəl 1030خانه تن را به جان آباد کردن مشکل استبر سر ریگ روان بنیاد کردن مشکل است
Qəzəl 104هر تُنُکظرفی ننوشد خونِ گرمِ تاک راجامی از فولاد باید آبِ آتشناک را
Qəzəl 1057از عزیزان دیده پوشیده من روشن استبوی پیراهن کلید خانه چشم من است
Qəzəl 1069سر گران از دل گذشتن، صید را خواباندن استدانه صیاد اینجا آستین افشاندن است
Qəzəl 1073دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است
Qəzəl 1074چشم من از گریه مستانه من روشن استخانه من چون صدف از دانه من روشن است
Qəzəl 1075دل چو کشتی، جان روشن عالم آب من استبادبان و لنگرش بیداری و خواب من است
Qəzəl 1076شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من استهمچو اختر در دل شب، روز بازار من است
Qəzəl 109جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را
Qəzəl 1090آن که داغ لاله زار از روی آتشناک اوستسینه ما چاک چاک از غمزه بیباک اوست
Qəzəl 1095آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست
Qəzəl 1117نامه از قاصد دل مغرور ما نگرفته استغیرت ما بوی یوسف از صبا نگرفته است
Qəzəl 1128داغ می گلگل به طرف دامنم افتاده استهمچو مینا میکشی بر گردنم افتاده است
Qəzəl 1132هر که عاشق نیست خون در پیکرش افسرده ستگفتگو با زاهدان تلقین خون مرده است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.