Kədərli
İnləyir bari-qəm altında vətən, imdad yox,Kisveyi-matəm bürünmüş cümlə, bir dilşad yox.
Saqiyə bir niyazi-ricaməndanəSaqi, ələ al cami-səfabəxşi-rəvani,Lütf eylə dəmadəm bizə ol ruhi-rəvani.
Rəhgüzari-mətbuatda lövheyi-şəfqət, yaxud üç zavallıNədir bu lövheyi-şəfqət ki, rəhguzardədir?Nədir o xətti-mihən səfheyi-üzardədir?
Rüfəqadan birinin məktubuna yazılan məhəbbətnamədirEy namə, sən ol kuyi-vəfadənmi gəlirsən?Ey peyki-bəşarət, o səmadənmi gəlirsən?
Təxəttüri-maziBir zaman, ah ki, bir tair idim azadə,Əcəba, kim məni saldı bu xərababadə?
Zavallı könlümXərababadi-qəmdir eşq ilə e'mar olan könlüm,Yanır sevdayi-canan ilə atəşzar olan könlüm.
AxşamüstüGünəş solğun. Üfüq də tutulmuş kimi dərdə,Orda sarı buludlar sallanır pərdə-pərdə
EşqimAnasız, babasız Ofelya kimiSaçları pərişan bir qızdır eşqim.
Gəzdiyim yerlərƏsrlərdən bəri, illərdən bəriDərdinə qaldığım yerdir bu yerlər.
Qurban (Mikayıl Müşfiq)Bu qədər baş vermə, səməndər, yaza,Düşərsən ayağa, başına qurban.
Mənim eşqimNə ağırdır mənim eşqim, nə ağır,Bu ağır siqləti çəkməz divlər.
OlacaqsanMən eylə bilirdim kı, mənə yar olacaqsan,Aləmdə məne yari-vəfadar olacaqsan,
Nə mövcud olmasa əsbabi-dünyadən, degil müşkilNə mövcud olmasa əsbabi-dünyadən, degil müşkil,Bu müşkildir ki, mövcud olmaya bir hakimi-adil.
Mərsiyə dər həqqi-xamisi-ali-əba həzrəti-seyyidüş-şühədaMahi-məhərrəm oldu şəfəqdən çıxıb hilal,Qılmış əza, töküb yüzə xun birlə əşki-al.
Pərakəndə şeir 15(سپندی شد عقیق صبر در زیر زبان ما رابه داغ تشنگی تا چند سوزی زان لبان ما را؟)
Pərakəndə şeir 68مجنون کند فریب نگاهت غزاله رابوی خوش تو تازه کند داغ لاله را
Pərakəndə şeir 80گل ز تیغ غمزهاش در خاک و خون غلتیده استچشم خورشید از غبار خط او ترسیده است
Pərakəndə şeir 96تار و پود فلک از ناله پیچیده ماستپیله اطلس گردون دل غم دیده ماست
Pərakəndə şeir 105اشک از گرمی آه دل من گلگون استطره آه من از سلسله مجنون است
Pərakəndə şeir 109اشک خالی کن دلهای غم اندوخته استسخن سرد نسیم جگر سوخته است
Pərakəndə şeir 120ستاره سحر عشق چشم بیدارستغبار لشکر غم ناله شرربارست
Pərakəndə şeir 125ز ناله ام در و بام قفس نگارین استز گریه ام چمن روزگار رنگین است
Pərakəndə şeir 187ناله بلبل به بال شیون ما می پردچشم شبنم در هوای گلشن ما می پرد
Pərakəndə şeir 192بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خوردسوده مشک از خط ریحان به داغم می خورد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.