Məhəmməd Füzuli: Səfəvi dövrü
Həsud surəti-əhvalimə nəzər qılmaz,Cəfa qılır məni-biçarəyə, həzər qılmaz,
Xoşam ki, xameyi-təqdiri-eyzədi-mütəalXoşam ki, xameyi-təqdiri-eyzədi-mütəal,Vücud lövhinə təsvir edəndə surəti-hal,
Əzizi-həq həsədi-düşmən ilə olmaz xarƏzizi-həq həsədi-düşmən ilə olmaz xar,Həsud hiyləsi iqbali eyləməz idbar.
Əgərçi bir neçə gün iqtizayi-aləmi-dunƏgərçi bir neçə gün iqtizayi-aləmi-dun,Cahanda eylədi iqbal ra’yətini nigun.
Füzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğılFüzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğıl,Yetər şikayət edib şərhi-macəra qılğıl,
Gətir, saqi, qədəh kim, növbahari-aləmaradırGətir, saqi, qədəh kim, növbahari-aləmaradır,Zəmin səbzü həva canbəxşü gülşən rahətəfzadır!
Gətir, saqi, qədəh, bil kim, təəllül fövti-fürsətdirGətir, saqi, qədəh, bil kim, təəllül fövti-fürsətdir,Bu firsət var ikən fövt etmə kim, fürsət qənimətdir.
Gətir, saqi, qədəh, boldunsa hali-dəhrdən agəhGətir, saqi, qədəh, boldunsa hali-dəhrdən agəhKi, dövran üzrədir peyvəstə sübhü şamü salü məh.
Gətir, saqi, qədəh kim, eyş xoşdur gül zəmanindəGətür, saqi, qədəh kim, eyş xoşdur gül zəmanində,Zaman fövt etmə dəhrin qüsseyi-sudü ziyanində.
Gətir, saqi, qədəh kim, bağü səhra laləzar olduGətir, saqi, qədəh kim, bağü səhra laləzar oldu,Əcəb fəsli-xücəstə, mövsimi-xoşruzigar oldu.
Dün sayə saldı başimə bir sərvi-sərbüləndDün sayə saldı başimə bir sərvi-sərbüləndKim, qəddi dilrüba idi, rəftarı dilpəsənd.
Əymiş hilali üstünə tərfi-külahiniƏymiş hilali üstünə tərfi-külahini,Çox dilşikəstənin gögə yetirmiş ahini,
Vermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinəVermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinə,Salmış şikəst sərv qədi gül budağinə.
Seyr ilə saldı bağə güzər ol səmən’üzarSeyr ilə saldı bağə güzər ol səmən’üzar,Ənvai-zibü zinət ilə fəsli-növbəhar,
Düşmüş üzarı üzrə müənbər səlasiliDüşmüş üzarı üzrə müənbər səlasili,Aşüftəhal edib neçə bisəbrü bidili,
Seyli-sirişkim oldu rəvan xaki-kuyinəSeyli-sirişkim oldu rəvan xaki-kuyinə,Can valeh oldu lə’li-ləbü göftguyinə,
Dün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqabDün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqab,Gül çöhrəsindən atdı səba pərdeyi-hicab,
Ta cünun rəxtin geyib, tutdum fəna mülkün vətənTa cünun rəxtin geyib, tutdum fəna mülkün vətən,Əhli-təcridəm, qəbul etmən qəbavü pirəhən,
Tən pozuldu çeşmi-əşki-xunfəşanimdən mənimTən pozuldu çeşmi-əşki-xunfəşanimdən mənim,Göydü can könlümdəki suzi-nihanimdən mənim.
Vay, yüz min vay kim, dildardən ayrılmışamVay, yüz min vay kim, dildardən ayrılmışam,Fitnə çeşmi sahirü xunxardən ayrılmışam,
Ey hərir içrə tənin, mütləq bülur içrə gülabEy hərir içrə tənin, mütləq bülur içrə gülab,Köksün abi-rövşən, ol ab üzrə dügməndir hübab.
Candadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın səninCandadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın sənin,Nola ta şami-əbəd olsam tələbkarın sənin,
Necə bir vəsvəseyi-əql ilə qəmnak olalımNecə bir vəsvəseyi-əql ilə qəmnak olalım,Gəlin alayişi-qəmdən çıxalım, pak olalım,
Pərişanhalin oldum, sormadın hali-pərişanımPərişanhalin oldum, sormadın hali-pərişanım,Qəmindən dərdə düşdüm, qılmadın tədbiri-dərmanım,
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.