Nizami Gəncəvi: Uzun
O ipək geymiş ay başladı sözə,Şəkər xəznəsini çıxardı üzə.
Xosrov və Şirin, fəsil 74Gördü ki, naz edir o zülfü siyah,Qılınc oynatmaqdan əl götürdü şah.
Xosrov və Şirin, fəsil 75Xəllux bütlərinin günəşi dildarYeri öpüb dedi: "Sən ey hökmdar!
Xosrov və Şirin, fəsil 76Xosrov gördü Şirin ondan uzaqdır,Naz-qəmzə başından çıxmayacaqdır.
Xosrov və Şirin, fəsil 77Şirin açdı yenə gül dodağını,Göstərdi bəhrəli xurma bağını.
Xosrov və Şirin, fəsil 78Elə ki, Xütəni dolaşdı ceyran,Müşk göbəyindən düzəltdi qaytan.
Xosrov və Şirin, fəsil 79Bu sözləri deyən müdrik ixtiyar,Bu sayaq eylədi bizi xəbərdar:
Xosrov və Şirin, fəsil 88Xosrov ilə Şapur danışan zamanGördülər qərq oldu bir nura cahan.
Xosrov və Şirin, fəsil 90Səadət bir gülü bəslərsə əgər,Bəslədiyi gülə həvəskar istər.
Xosrov və Şirin, fəsil 109Büzürgümid birdən açıldı gültək,Qırx məna açdı qırx nağıl deyərək:
Xosrov və Şirin, fəsil 111Xosrov öyrənərkən dərsi, hikmətiTərk etdi dünyanı, eyşi, işrəti.
Xosrov və Şirin, fəsil 112Ayın işığını gecə örtərək,Div kimi azmışdı yolundan fələk.
Xosrov və Şirin, fəsil 113Şirin yuxusundan ayıldı səhərYeni təhlükədən verildi xəbər.
Xosrov və Şirin, fəsil 116Gecələr yatmayıb söz deyən kişiDedi: "Belə əydi Xosrovun işi:
Xosrov və Şirin, fəsil 117"Varlığı xəlq edən böyük yaradanMəkansızdır, onsuz deyil bir məkan.
Xosrov və Şirin, fəsil 119Nizami, nə qədər səndə can durur,Daim aşağı düş, istəyim budur!
Xosrov və Şirin, fəsil 120Sehrlər doğuran dərin düşüncəGözəl gəlinimə bəzək verincə.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.