Digər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Təərrüz eyləyərək söylədim dünən fələyəKi, ey təərrüz ilə verməyən bu xəlqə aman!
Səhni-gülşən gör ki, köhnə xakdani biş imasSəhni-gülşən gör ki, köhnə xakdani biş imas,Hasili anın bahari ya xəzani biş imas.
Qitə 7Rəyi-safi ey olan ayineyi-aləmnüma,Yox elə bir sirr rəyindən sənin örtsün niqab.
Ey bədri-münir, açgiz tərəfi-niqabEy bədri-münir, açgiz tərəfi-niqab,Ruyin görəli,
Qitə 30Mən hər nəyə könül verib oldum əsir ona,Çün eşqimin hərarətini gördü ruzigar.
Qitə 31Dün pəriçöhrə bir uşaq gördüm,Dedim: ey nazənin, şəkərgöftar!
Qitə 34Bir ölü gördüm, dağılmışdı bütün əzaları,Məskən etmişdi onun boş kəlləsində marü mur.
Qitə 36Bu hasili qəm olan dərdü qüssə bağındaTəəccüb eyləmə, gər olsa nitq bülbülü lal.
Qitə 40Dedim dünyayə, ey zalım, nədəndir etmisən raqibElə bir zatı ki, qəlbən ona mən müxlisəm sadiq.
Qitə 1Şərəfi-xilqəti tapdıqda, eşitdim, AdəmNazil oldu şərəfində: “vələqəd kərrəmna”.
Qitə 4Hədsiz həmd o Allaha ki, lütfü kərəmiƏql sərmayəsinə malik edib insanı.
Qitə 18Bu diyar içrə xəlqdən hərgizMənə bir şəfqətü inayət yox.
Qitə 38O tifli-sadədilin səhfeyi-cəmalı kimi,Lətifü sadə yaranmışdır ondakı əhval.
Qitə 45Bilirdi gərçi bütün dillərin nə olduğunu,Səfayi-təblə, həm elmü qüdrətilə nəbi.
Qitə 3Qafil olma yazdığın şerindən, ey söz ustası,Dəhrdə olmaz belə övladi-xoştinət sənə.
Qitə 5Şükr edin, Rumun ey zərifləriKi, fələk verdi böylə kam sizə.
Qitə 6Heyrəti mülki-Əcəmdən, mən Ərəb mülkündən,Sözümüzlə elədik hər ikimiz kam tələb.
Qitə 15Bir iltifatı mənə olmaz isə şahın əgər,Şikayətim yox, o da lütfdən əlamətdir.
Qitə 19Ömrümün əvvəli ki, zövqü səfa vəqti idi,Elmsiz keçdi bütün bisərü samanlıq ilə.
Qitə 21Mənə pis söylədisə bir pis adam, incimədim,Məni, Allaha şükür, yaxşı bu dünya tanıyır.
Qitə 32Qədrsizdir bizim vilayətdəRuha şadlıq verən gözəl əşar.
Qitə 35İki sinfə bölünmüş əhli-cahan,Biri elm əhlidir, biri cahil.
Qitə 42Nəsəb fəziləti insana özgəsindəndir.Nəsəblə özgəyə, ey süflə, iftixar eləmə.
Qitə 46Fəryad, zülm edən bu fələkdən ki, dəhrdəDövrilə qəlbi şad eləməz, qəmdir hasili.
TərkibbəndNecə xoş günlər idi bilməz idim yaxşı, yaman,Yar qəmi çəkməz idim, qorxmaz idim düşmandan.
Müsəbbeوقتست که شام غم هجران بسر آیددر باغ امل نخل تمنا ببر آید
Qitə 8Könül, məlalı bu xəlvətnişinliyin xoşdur,O zövqdən ki, görüşdə hər aşinadən olur.
Qitə 13Afərin nemət verən ustada kim, şükr etməyəBizlərə söz lütfünün feyzin müyəssər eyləmiş.
Qitə 22Sözüm olduqca çoxdur aləmdə,Yaxşısın yox, pisin görür düşmən.
Qitə 25Hifz edib nəfsi, bəlanı, düşməni dəf etməyə,Şah yüz minnət qoşundan dəmbədəm çəksin gərək.