Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Məcnunun dayısı Səlim Amirinin Məcnunu görməyə gəlməsiBəli, söz sərrafı o vaxtdan bəri
Xosrov və Şirin, fəsil 44Ay yüksələn zaman Balıq bürcündənPərviz Şah bürcündə salmışdı məskən.
Xosrov və Şirin, fəsil 45Söz ustadlığında o zəhmət çəkənDəftərində belə yazıb eşqdən:
Xosrov və Şirin, fəsil 62Dünyanın işini yaxşı düşün sən!Nə əksən, onu da, bil, biçəcəksən.
Xosrov və Şirin, fəsil 66Xosrov bilirdi ki, həmişə ŞapurŞirinin dərdini yaxşı ovudur.
Xosrov və Şirin, fəsil 109Büzürgümid birdən açıldı gültək,Qırx məna açdı qırx nağıl deyərək:
Xosrov və Şirin, fəsil 13Qapayan zamanda qapıları mənGözüm ayrılmırdı mavi göylərdən.
İqbalnamə, fəsil 18Müğənni, çal, oxu, dilə gəlsin saz!Bülbüllər bağlarda sakit dayanmaz.
Leyli və Məcnun, fəsil 34Gecə parlayırdı bir gündüz kimi,Göylər tər-təzəydi yaşıl düz kimi.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 34Vücudundan çox əvvəl yarananlar, doğrusu,İçməmişkən bir damla səxa dənizindən su,
Xosrov və Şirin, fəsil 36Cütçü saf tum səpsə torpağa əgər,Şübhəsiz torpaqdan saf tum göyərər.
Xosrov və Şirin, fəsil 60O dünya başçısı Xosrov birtəhərHər zaman Şirindən tutardı xəbər.
Xosrov və Şirin, fəsil 69Şaha cavab verdi o laləsifət:"Həmişəlik qalsın əlində dövlət!
Xosrov və Şirin, fəsil 120Sehrlər doğuran dərin düşüncəGözəl gəlinimə bəzək verincə.
Leyli və Məcnun, fəsil 5Sən şahlıq taxtının şahsüvarısan,Qaranın və ağın hökmdarısan.
İqbalnamə, fəsil 32Üç gün ötüb keçdi, yenə asimanRum-zənci oyunu oynayan zaman
Xosrov və Şirin, fəsil 46Təsəlli verirdi Şirinə Banu,Oxşayırdı şirin sözlərlə onu.
Xosrov və Şirin, fəsil 48Sübhün şahənşahı təxtinə çıxdı.Zənci qoşununu rumlular yıxdı.
Xosrov və Şirin, fəsil 117"Varlığı xəlq edən böyük yaradanMəkansızdır, onsuz deyil bir məkan.
Leyli və Məcnun, fəsil 2Sonuncu Peyğəmbərin tərifiEy varlıq mülkünə böyük şahsüvar,
İqbalnamə, fəsil 34Müğənni, könlümdə taqət yox səbrə.Bu gecə nəğmənlə qıl mənə çarə!
Xosrov və Şirin, fəsil 61Hekayəçi yazır: o bədbəxt adamŞirinin eşqindən öldükdə nakam,
Leyli və Məcnun, fəsil 1Ey adı ən gözəl başlanğıc olan,Adınla başlanır yazdığım dastan.
Xosrov və Şirin, fəsil 10Tez ol, ey səhərin gözəl nəsimi!Çatdı mehribanlıq, nəvaziş dəmi.
İqbalnamə, fəsil 30Allahın mədhini edib ifadə,Ərəstu yazmışdı rəhbərnamədə:
Xosrov və Şirin, fəsil 76Xosrov gördü Şirin ondan uzaqdır,Naz-qəmzə başından çıxmayacaqdır.
Xosrov və Şirin, fəsil 119Nizami, nə qədər səndə can durur,Daim aşağı düş, istəyim budur!
Xosrov və Şirin, fəsil 40Birinci Firəngiz dedi: "Bir zamanBir xəzinə vardı torpaqda pünhan.
Xosrov və Şirin, fəsil 64Əzəldən dövr edən bu dünya beləXosrov kimi bir şah görməmiş hələ.
Xosrov və Şirin, fəsil 75Xəllux bütlərinin günəşi dildarYeri öpüb dedi: "Sən ey hökmdar!