Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Zülmətin tozunu sehr əlilə,Ürək aynasından rəf edə bilsəm!
Sən qönçə kimi hər bir edən dəmdə yaşınmaqSən qönçə kimi hər bir edən demdə yaşınmaq,Artar bizə yüz mertebo odlanna yanmaq.
MoskvaOrda hürr ölkələri saran zəncirin ucu,Orda puç Neronların ölüm, qan yayan gücü.
Sənə qurbanQadasın aldığım, nədən məlulsan?Əgər lal isənsə, dil sənə qurban!
Qabağımda kağız, qələm...Qabağımda kağız, qələm...Göy üzündə əzəmətlə
SalmasGəzdim İsfahanı,Vanı, İranı,İndi də qalıbdı ay ağa Salmas1.
Başına dolandığımYaxşı olar qohum, qardaş,El, başına dolandığım.
Dənizin səxavətiMirzə Cavad müəllimə*Bir gün xəzri başlamışdı yaman,
BacımBu zalım dünyada simsar tapmadım,Hər yerdə dayağım oldun, ay bacım!
Dinsizlik özü də bir dindirDinsizliyi tərvicdən əl çəkmədim əsla,Zira məni hürriyyətə sövq etdi bu sevda.
UyuyorƏsmə, dur! Əsmə, ey nəsimi-bahar!Uyuyor, yari-işvəkar uyuyor.
Qəsidə 10زهی ز جود تو زمانه مایل سورخهی ز جاه تو جرم ستاره قابل نور
Getdi (Köçdü Xançobanım fani dünyadan)Köçdü Xançobanım fani dünyadan,Nərgizlər dağlarda bitməmiş getdi.
Yavaş-yavaşMinib eşqin səməndini çaparam yavaş-yavaş,Sınıq könlüm yüz tədbirnən yaparam yavaş-yavaş.
Qəzəl: Sızıldar üstüxanım, bilmən, ey can, sən nə sızlarsənSızıldar üstüxanım, bilmən, ey can, sən nə sızlarsən,Yanar bərqi-bəladan ol neyistan, sən nə sızlarsən
Yaxşı əmniyyətdir İran, həq bəladən saxlasınYaxşı əmniyystdir tran, heq beladən saxlasın,Qurd qoyunla otlayır bir yerdə itmiaan ilə.
Nigar, Çənlibel budu, buÇiskinli dağların başı,Nigar, Çənlibel budu, bu!
A narın-narınDil, zikr elə, nə şirindir yar adı,Qayin cinmi gəlir, a narın-narın.
Aşıq Valehlə aşıq Mahmudun 4-cü deyişməsiDördüncü deyişmə*Aşıq Valeh
Qəzəl 703Başlandı yenə od nəfəsi burda baharın,Yüz rəngə çalan qönçələri pozdu qərarın.
Qitə 357Ey Xaqani, sən şahların xidmətindən uzaqlaş,Ki, yaxanı qurtarasan siyasət damğasından.
Qəzəl 37Afət olsan da, könülsən, cismsən, cansan mənə,Mən sənə dostam, nədir illət ki, düşmansan mənə.
Cami-Cəm, fəsil 87İnsan maneədən gərək olsun gen,Ta ona xəlvətdə hüzur verilsin.
Ne türkîdür bu âhû-yı tatârîNe türkîdür bu âhû-yı tatârîKi kıldı şehri miskîn zülf târî
Qitə 3قاسمم، قاسم انوار، که اسرار ازلنیست پوشیده ز من، خلق چه دانند مرا؟
Rübai 54از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال«از مویه شدم چو موی از ناله چو نال »
OlduVəfasız olduğun ki bəlli oldu.Bir idi dərdim, indi əlli oldu.
Verdim könül ol şuxi-dilazarə əbəsVerdim könül ol şuxi-dilazarə əbəs,Qıldım özümü yovunca hər xarə əbəs.
Qitə 57آن را که همی جست و دلم بخت بمن داداکنون بستاند دلم از ناز و طرب داد
Qəzəl 64Getsə ey dilbər, gözümdən xoş xəyalın bircə an, –Salmaz ənbər zülfünə könlüm tamah bir də, inan!