Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Əsmə, ey sabah yeli, böylə müxalif əsmə,Tellərini pozduğun o sevdalı yar mənim.
Buradan səniBaşma döndüyüm, ay qəşəng Əsmər,İstəməm gedəsən buradan səni.
Bir insan doğuldu... Öldü... yığıldıBir insan doğuldu... Öldü... yığıldı,Danışdı “natiqlər”... Yaşardı min göz.
Oyanam indiKönül quşu pərvaz etdi qəfəsdən,Çəkdi səməndini o yana, mindi.
OlmazDəli könül, nə divanə gəzirsən,Bivəfa dilbərdən sənə yar olmaz.
Yaman yerdə...Yaman yerdə qoyub getdin,Qaldım yaxıla-yaxıla.
Bu gələn gözəlQarsın yaylasında bir pəri gördüm,Dilli dilavərdi, bu gələn gözəl.
Qəzəl: Saldı ol sərvi-rəvan saya həvaxahlaraSaldı ol sərvi-rəvan saya həvaxahlaraAyağı bağlılara, əlləri kotahlara
Hər kəs açırsa ağzın, qövlü qərəzdi yeksərHər kəs açırsa ağzın, qövlü qərəzdi yeksər,Bir mətləb üstə hər ay bəhsi-ləsasət eylər,
Qəzəl 3526Saqi gər bir cam ilə xatirimi şad eləyə,Yüz dəfə xoşdu ki, o meykədə abad eləyə.
Qəsidə 7Söz mülkünün məndən yaxşı yoxdur özgə şəhriyarı,Bu dünyada tək mənimdir söz mülkünün ixtiyarı.
Qəzəl 123Nəsihət eyləyib göz yaşı da töksə əgər naseh,Mənə qan uddurur, sanki verir hər an zəhər naseh.
Qəzəl 742ای که تیر بیوفایی در کمان پیوستهایبار دیگر چیست کندر دیگران پیوستهای؟
Karşudan çıhıp gelen habîb imişKarşudan çıhıp gelen habîb imişYanağında kara ben garîb imiş
Ənisül-arifin, 11هر کرا قصد حریم کبریاستدشمنش در راه دین کبر و ریاست
Qəzəl 13ای روز و شب خیال رخت همنشین ماجاوید باد عشق جمالت قرین ما
FələkSevdalı könüllərdə dilək var,Varlıqda nə şeytan, nə mələk var!
Hacı və molla əhvalatı (Köpəyə ehsan)Köpəyə ehsanVar idi Şahsevəndə bir haci,
Rübai 126تا دست من از دامن تو شد کوتاهدستی زده ام به دامن ناله و آه
Rübai 3Könlüm ki, daima işrət sevərdi,Gözüm ki, üzünə səcdə edərdi,
Hüriyyəti-nisvanKeçməz işə bu əsrdə hürriyyəti-nisvan,Qan bir kərə, söz müxtəsər: arvad deyil insan!
ZəmanətCavan şair, sənə mən,Tərəddüdsüz ürəkdən
Rübailər, 162Hiyləylə tutub əllərimi bağlarsan,Zülfünlə də bütpərəstə gün ağlarsan.
Yeddi gözəl, fəsil 13Səfərdən qayıdıb bir yol bizim şah,Xəvərnəq içində nəşəli, gümrah
Rübai 39از شاخ هنر بری توانی خوردنگر راه به عیب خود توانی بردن
Qəzəl 184گفت از برای چیدن گل در چمن شدیاز مات شرم باد که پیمانشکن شدی
Bir məclisdə on iki kişinin söhbətiVəkilHəqsizə həqli deyi, bir çox günahlara batmışam.
Qəzəl 33بهای قند چه داند که در جهان چند استکسی که همدم آن پسته شکر خند است
Ulu şahım, qılıncına söykənim!Xətainin ruhu qarşısında.*Şah Xətai, qüvvətimiz haçalanır,
Tarla nəğməsiÜfüqlər qızarıb, güləndə səhər,Bülbül öpə-öpə oyatsın gülü.