Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çeşməli yaşıl dağlar,Yazdır, gül, açıl, dağlar.
Fədakarlıq-mərdanəlikPay dər qeydi-əsarət yaşamaqdansa əgər,Hürr ölmək belə min vüsləti-dildarə dəyər.
Ani duyumHərdən mənə elə gəlir ki,ulduzlar göyün yaxasında
UşaqlığımAltı ya beş yaşında təxminən,Tifli-məsumi, dilxərabi-həzin;
Şeir 16بلبل آهسته به گل گفت شبیکه مرا از تو تمنائی هست
Pərişan olduğum anlarBuludlarda aypara var,Ürəyimdə həzin kədər.
Qitə 56وفا در گل رخان عطر است در گلمن این را خوانده ام وقتی به دفتر
ÇobanaldadanPöhrələnmiş kol içindəBu xırda quş tikər yuva.
Qəzəl 156شاهد شکفته مخمور چون شمع صبحگاهیلرزان به سان ماه و لغزان به سان ماهی
Azərbaycan oğluyamAzərbaycan oğluyam,Odu Allah sanmışam.
Ərənlər bu yolda hazırdır, hazırƏrənlər bu yolda hazırdır, hazır,Müsahib lövhini dəftərdən qazır,
DedilərYatmışdım, üstümə gəldi ərənlər,Oğlan, nə yatmısan, oyan dedilər.
İnamım, əqidəmYaşaya bilərəm odsuz, ilhamsız,Yaşaya bilərəm çörəksiz, susuz.
Vətən haqqındaDoğma anam - diyarımdır o mənim,Səadətim, baharımdır o mənim,
Pulun hökmranlığıCahillər məclisinəBir gün bir alim düşdü,
Sürət bayramıYaşasın məmləkətin tunc oğlu,İldırımlar kimi qorxunc oğlu.
GörüşdükNecə könlün intizarım çəkirdi,Şükür haqqa, aşikarı görüşdük.
Məni başa düşmədilər bu zəmanədə…Mənə sözün, ixtiyarın verdi yaradan,Dedi:-sənə ilham, qələm qoy kömək olsun,
Payız çağındaPayız çağında hər səhər soyuq-soyuq külək əsər.Ağaclara, budaqlara dəyəndə yarpağın tökər,
Göndərin məni...Daha ayrılığa dözə bilmirəm,Vətəndən əlimi üzə bilmirəm,
Sizi deyib yaşaramYaşaya bilmirəmSizsiz bircə an belə,
TövbəTövbə... ey mollanümalər, sizə ağ olmağıma,Çox təəssüf edirəm sizdən uzaq olmağıma.
Qaytar ana borcunuBir gözəl, bir sevimli oğul böyütdü ana.O bəd, uğursuz günü - ərinin öldüyünü
Bilə-biləDindirirəm, könlüm açanSöz demirsən, bilə-bilə.
İradə çox olsa, təəssüb artarİradə çox olsa, təəssüb artar,Qorxaqlıq çox olsa, gedər ixtiyar.
Kəndimizdə olub keçənlər“Heydərbaba” şairinə*Axşamüstü dağlar bənəg-bənəgdir,
Vidadidən gələn kağız məni fərxəndəhal etdiVidadidən gələn kağız məni fərxəndəhal etdi,Bu halı gördü qəm filhal məndən intiqal etdi.
TamaraEşqsiz qalan bir dil kimi göz dikərək ənginə,Gizli-gizli həsrət çəkib ağlarmıan, Tamara?
İndiMən olmuşam dərdü-qəmin barkeşi,Qəmdən tikdirmişəm, nə qalam, indi,
Namərd bir körpü saldıNamərd bir körpü saldıDağda çayın üstündən,