Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Zəmanə şahları endirib taxtdan,Şeri qartal tək qaldırıb göyə.
XəcalətToy da mənimkidir, yas da mənimki,Ölən də mənimdir, qalan da mənim.
UlduzlarBəzən titrəşərək parlayırsınızGöylər bağçasında lalələr kimi,
Yollara baxacaqYollar uzaq,Dəryalar dərin.
VarDəryayi-həyatda bir qala gödüm,Madərə buyruqçu cümlə dəsi var.
Ölüm-olum vaxtı gəlib…Vətənimiz, millətimiz ağrı çəkir,Günlərimiz ağır ötür, ağır keçir…
Yazmam!Firidunbəy Köçərli cənablarına*“Yazmısan tazə nə şeylər? – deyə sordun məndən,
Seyrinə gəl TəbrizinSeyrinə gəl Təbrizinİnqilab yurdudur o,
Həyatdan istəyimBircə içimlik su, bir ovuc torpaq,Bir çinar kölgəsi bəs edər mənə.
VıveskalarımızVıveskayı türkcə yaz,Latınca yaz, rusca yaz.
Baxışın üzümdədirElzaya*Baxışın üzümdədir
Deyirsən ki...Qınayırsan ey gözəl,Deyirsən unut məni.
Bu şəhin zatini haq məzhəri-tofiq etdiBu şəhin zatini haq məzhəri-tofiq etdi,Namini çünki Qədir isminə tətbiq etdi.
Məktəb xatirələriO günlər ki, gün buludu sökərdi,Yel yollara badam gülü tökərdi,
Bərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabahBərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabah,Şərm edər onun üzündən mahi-ənvər hər sabah,
Ömrüm xarab oldu heyKim dedi sana ki, çıxıb yoluma,Gənc yaşımda göndərəsən ölümə,
Bəd övladı əzəl başdan tanıramBəd övladı əzəl başdan tanıram,Çör-çöp yığar, yad ocağın yandırar.
Şərbət də içdim mən, zəhər də gördümŞərbət də içdim mən, zəhər də gördüm;Yenə də var olsun, söylədim, həyat!
GetdiNecə qəhrəmanlar gəldi dünyaya,Köç vaxtı yetişdi, tez oldu getdi.
Gəlin, dostlar, gəlinGəlin, vətəndaşlar, gəlin, a dostlar,Şairin sizlərə şad xəbəri var.
Qəzəl 236Surətin sanki səməndər eləyər ayinəni,Gülüşün sinəsi gövhər eləyər ayinəni.
Rübai 217Yolunda qılıncla öldürülsəm mən,Xoşdur bunu əgər sən istəyirsən.
Qəzəl 256Bircə an çıxmadı başdan qəmin, ey taci-sərim,Sən unutdun məni, cana, demə yoxdur xəbərim.
Cami-Cəm, fəsil 45Qadın xoş gəlsə də gözə nə qədər,Çirkindir, evyıxan olarsa əgər.
Vardı sanemâ gönlüm gözlerüne derd umaVardı sanemâ gönlüm gözlerüne derd umaDermân yine hem oldur gönüldeki derdüme
Qəzəl 32هزار بار نمک ریخت بر جراحت مابشیوهای ملاحت، زهی ملاحت ما!
Qəzəl 111عارفان از دو جهان صحبت جانان طلبندتنگ چشمان گدا ملک سلیمان طلبند
İnandımGetdin, günlərimə gün doğmur kimi,Axır gözyaşlarım bir yağmur kimi.
Siçan şahının qoşun toplamasıŞahi-siçan hökm elədi ləşkərə,Zəhr ilə su verdi hamı xəncərə.
Qəsidə 146بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون