Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mənim gözəl dənizim,Doğma Xəzərim mənim
TəbrizimSəni neçə-neçə nəğməkar ötdü,Sazında, sözündə, Təbrizim mənim.
Yumruq (2)(2)Orucluqda qumarbazlıq, bunun var özgə bir dadı,
Gecə dəGecə də,gündüz də
Yağış yağırDamlalar, damlalarsəs salır hər yana,
Hər kim edərsə vərdiş eşqü səfayi-yarəHər kim edərsə vərdiş eşqü səfayi-yarə,Əvvəlcə ixtiyarı atsın gərək kənarə.
“Sazımın sözü” şairinəI**Sən ey əziz Qaraçorlu,
Səhər-səhər həsrət ilən gəzirdimSəhər-səhər həsrət ilən gəzirdim,Cüt qoşa nar gördüm iki sinədə.
Göldə qayıq izi varGöldə qayıq izi var:Göldən insan keçmişdir!
Dəniz və günəşGecə rahatlıq bilmədi dəniz,gah haray çəkib hönkürdü,
Qəzəl 462Yuma bilməz gözünü aşiqi-divanə gecə,Sübhədək çünki açıqdır neçə meyxanə gecə.
Qitə 257Ürəyimə zəmanənin əli neştər vurduğundan,Sinəm necə lalə açdı, laxta-laxta olduqca qan.
Qəzəl 393Cismimi bica deyil yandırdı şövqü bir gülün,Yaxdı hər zərrə gülümdən cismini bir bülbülün.
Cami-Cəm, fəsil 93Üzünü nə qədər örtsə də canan,Ona qovuşmağa aşiq atır can.
Eğer oğrarsa gözünden gönülüm şâhâ yarayaEğer oğrarsa gözünden gönülüm şâhâ yarayaLebünden soraram k'ana aceb dahi ne yaraya
Qəzəl 131مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟
Qəzəl 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Şeyx ƏttarŞeyx Əttar Çingiz xanın qələbəsində əsir olmuşdu. Bir nəfər moğalistədi ki, onu öldürsün.
Ulusumdur insanlığın aynasında qalan ulusUlusumdur insanlığın aynasında qalan ulus,Ulusumdur Füzulisi, Üzeyiri olan ulus.
Qitə 10بسرای سپنج مهمان رادل نهادن بممسکی نه رواست
Qitə 84بلند بختا با بختیان همت توگرفت بخت سخن تازگی و برنایی
O vəfasız mənə bundan sonra yar olma, dediO vəfasız mənə bundan sonra yar olma, dedi,Sevmə hər bir gözəli, aşiqi-zar olma, dedi.
Ələsgər sazıHüseyn Arifə*Bir ağ gün görmədi zəmanəsində,
Rübailər, 173Nəymiş görəsən dərdi, o ənbər saçlarÇıxmış, de, başından bu sayaq, ey dildar?
Yeddi gözəl, fəsil 11Onda ki, Bəhramın üzü nur saldı,Yəmən dərisindən xamlığı aldı,
Qəzəl 180چه غم دارم غم دلدار دارم؟چه کم دارم غم بسیار دارم؟
Müfrəd 10همیرسان به جماعت چو شاخ نخل کرموگرنه باش چو بید لطیف راحت روح
Hörümçək və ipək qurduBir hörümçək özün çəkib durdu,Dedi fəxr ilə:-Ey ipək qurdu!
Digər şeir 85چه مژده بود که باد سحرگهی آوردهوای شور و طرب بر دلم رهی آورد
Səni tanımadım...Səni tanımadım...Adicə libasda,