Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Guya dəyişir aləm deyirlər,Təzə dövr gəlir qanla-qadayla…
Şeir yaxud merŞerin nə demək olduğunu qarelərimizin bilməyinə şəkk və şüb-həmiz yoxdur. İndi biz merin nə demək olduğunu bildirmək istəyirik.
AnaTəbriz kədərliydi, sən ağlayırdın,Gecəydi biz səndən ayrılan zaman,
Bir səhər...Bir səhəritirdim səni —
Külək, dəniz, gecə, ölüm və Səlim(Ballada)*Şəhər təzə salınırdı;
Bizim dünyaBizim dünyamızNə gözəl oğlandır,
Kafirlik ömrümü etmişdir hədərKafirlik ömrümü etmişdir hədər,Məqsədçin mən hara eyləyim səfər?
Şair Süleyman RüstəməBurada telqrafinQırılıb çoxdan teli,
Hər kimin cananı kim, bir əhli-ürfan olmayaHər kimin cananı kim, bir əhli-ürfan olmaya,Şahi-aləm olsa, onda rahəti-can olmaya.
– Yenə fikirlisən? Yenə qüssə, qəm?– Yenə fikirlisən? Yenə qüssə, qəm?Heç kimə qalmayıb, inan, bu aləm!
Qəzəl 1907Xoş olur pirə oturmaq, vəli gəzmək cavana,Oxa düzlük yaraşır, əyrilik ancaq kamana.
Rübai 176Kim malü dövlətlə etsə iftixar,Şübhəsiz, nəzərdə hörmətsiz olar.
Qəzəl 40Mənim əhvalıma rəhm eyləməzsən, ey gözəl, bir an,Sənə aşiq deyil lazım məgər, bunca tökərsən qan?
Rübai 92جان از سر زلف دلپذیریت نرهدعقل ار خطر خط خطیرت نرهد
Dilberün gamzesîne oh diyelümDilberün gamzesîne oh diyelümHer câna değer ise oh diyelüm
Qəzəl 274شوری از شیوه شیرین تو پیدا آمدآدم از خلوت عزت بتماشا آمد
Rübai 7دینم (به) محمد و علی هست درستدر شوره زمین خارجی هیچ نرست
Əlinin əshabələrlə zarafatıBir zaman Kufədən şəhi-dövranŞamə bir qasid eyləmişdi rəvan.
GözəlimGözlərin könlümə biganə kəsilmiş gözəlim,Yarışırsan qara sevdalı bir şairləmi sən?!
Rübai 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت
Rübai 146آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی
Əhsən, əhsən!Derlər, düşübdü İran səhmanə, əhsən, əhsən!Əhsəntü barəkallah İranə, əhsən, əhsən!
Üçüncü məktubHaqqım deyə ellər qalxıb ayağa,Səsin gəlmir, ey Şəhriyar, hardasan?
Rübai 129Zülfündür otuz zənci, sanki sərxoşdur,Yatmış o otuz gümüşlükdə, bihuşdur.
Xosrov və Şirin, fəsil 37Asimantək, yaşıl geymiş o qocaCavan budaqları işə salınca.
Qəzəl 18بهار آمد که گلشن بوی آن گلپیرهن گیردسراپای چمن را باز در مشک ختن گیرد
Qəzəl 59جان را به جای زلفت جای دگر نباشدزین منزل خوش او را عزم سفر نباشد
Millət necə tarac olur olsun, nə işim varMillət necə tarac olur olsun, nə işim var?!Düşmənlərə möhtac olur olsun, nə işim var?!
Atəşkədə, fəsil 18شد فرشته ارض سوی آسمانکه فرشته ابر باز آمد دمان
Qırx doqquz yaşım14 oktyabr – qırx doqquz yaşım...Görüşdük onunla xəstəxanada.