Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ta inamım qalmayıbdırBir kəsə…
Ədəbiyyat (“Ey “Kəlniyət!” Ey xatirinin zövqü savası”)Ey “Kəlniyət!” Ey xatirimin zövqü səfası,Yalnız demə kim, mollaların boşdu qafası,
Yaxın düşməz əcəl çünki ürəkdə intizarım varYaxın düşməz əcəl çünki ürəkdə intizarım var,Bir atəşgahdır qəlbim, vətənsiz ahü-zarım var.
Əlvida, əlvida...Əlvida, əlvida, ey çöllər, düzlər,Əlvida, əlvida, körpə nərgizlər.
Gəldim bu yerlərəGəldim bu yerlərəVə əllərimi
Günlər axsın...Gecə xay, gecə ilıqÜrəyimdə qaynayan
Talein yar olsa sənə hər zamanTalein yar olsa sənə hər zaman,Hər hünər qarşında diz çökər inan!
Batbat yeyən uşaqlarƏqrəb yuvası, palçıq evlərdə,Daş əsrindən qalma iyrənc yadigar,
Ah kim, bir yarın istiğnası öldürdü məniAh kim, bir yarın istiğnası öldürdü məni,Nazilən sərxoş xumar baxması öldürdü məni,
Bu necə hikmətdirBu necə hikmətdir,De, ey həqiqət,
Qəzəl 1980Eşq dağında belə şöleyi-qeyrət qalmayıb,Soyuyubdur al günəş, onda hərarət qalmayıb.
Rübai 196Vurma Xaqaniyə acı tənələr,O, səndən nə qorxur, nə qaçmaq istər.
Rübai 40Varlıqdan bir əsər olmayan dəmdə,Zəmanə yatarkən xabi-ədəmdə,
Qəzəl 6پیر ریاضت ما عشق تو بود، یاراگر تو شکیب داری، طاقت نماند ما را
Hândem hândem hândem hândemHândem hândem hândem hândemSenün ışkun ile uyırdum oyandum
Qəzəl 275روی هرکس که باندازه مرآت آمدبعد ازین نوبت موسی و مناجات آمد
Rübai 8اسرار خدا به نزد آدم حرف استهم علم خدا به نزد خاتم حرف است
Oğluma nəsihət (Ey oğul, şahə eyləmə cürət)Ey oğul, şahə eyləmə cürət,Şah təbinə özgədir halət.
SevməkSevmək nə deməkdir?!Cənnət deyilən nəşəli xülya kimi bir şey!
Rübai 38تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود
Qəsidə 10شاها تویی که خواجه گردون غلام تستهر کار کان به کام تو باید به کام تست
Ey gözümÇəkmə qəm millət yolunda, şad ikən qıl seyri-bağ,Lalərüxlər seyrin et, çək sineyi-məzlumə dağ.
Gecənin romantikasıBu yatmış küçələrdə bu gecə mənəm ayıq,Mənəm addımlarımla bu sükuta yaraşıq.
Rübai 130Ey zülfü tökən burum-burum, həm çin-çin,Xəttinlə sənin bir-birinə dəymiş Çin.
Xosrov və Şirin, fəsil 68O ay sifətlini Xosrov görərkənEtdi öz qəlbini o sərvə çəmən.
Rübai 20تا دیدهام از غم تو گریان نشوددرها به رخم ز فیض خندان نشود
Rübai 61میآمد و بر گلش پریشان سنبلبر چهره عرق نشسته چون بر گل مل
Vəqta ki, qopur bir evdə matəmVəqta ki, qopur bir evdə matəm,Təşkil edilir büsati-ehsan,
Digər şeir 22چه خطا شد ز من ایخسرو فرخ زادمکه سرم دادی و کردی ز عتاب آزادم
BeləcəArzularım qırır bəndi,Baxıb üzüldüm beləcə.