Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ساغری گر ز لب لعل تو دریوزه کنمخاک در کاسه این گنبد فیروزه کنم
Qəzəl 190ترسا بچهای ناگه بر کف می گلناریاز صومعه باز آمد سرمست به عیاری
Əhli-İranda, pah oğlan, yenə hümmət görünür!Əhli-İranda, pah oğlan, yenə hümmət görünür!Yenə hər guşədə bir tazə cəmaət görünür!
Ləali-mənzumə, fəsil 55نسیم قدسی یکی گذر کنبه بارگاهی که لرزد آنجا
LeylasızÇökərkən axşamın qaranlıqlarıGözümdə bir qara bulud dolaşar.
Ata ocağıÇırpısı tətikdə, odunu dəmdə,Səhərin gözündən od alıb ocaq,
Bağrım şan-şan olur zənbur evi təkBağrım şan-şan olur zənbur evi tək,Gözüm tək, sən gəzən otağa düşər.
İstanbullu KamalLondonun tən ortasında,Pikadello meydanında
Haqqın çatarmıMəndən inciməyə haqqın var sənin,bəxtdən inciməyə haqqın çatarmı?
Gizli sevgiSevgimdən qaçmışam uzaq şəhərə,Burda da həsrətin gəlib dayanıb.
Xızr bilmən nə demiş çeşmeyi-heyvanun içünXızr bilmən nə demiş çeşmeyi-heyvanun içünKi xəcildir, çıxamaz xəlq ara anun içün.
Çumur-çumur adın nədir?Gələn gəlir, gedən gedir, çumur-çumur adın nədir?Qalan nədir, gedən nədir, çumur-çumur adın nədir?
İkidiƏbcəd ilə “a” oxudum,Ol Allahı bir bildim.
Səadətnamə, 119بر رهی میگذشت شیخ مهینسعد دین حمویه با تمکین
Getmə, amandıGözəllər sultanı, mələklər şahı,Alagöz cananım, getmə, amandı!
Qəzəl 172تو نگارا به لطافت همگی جان و دلیگرچه ساکن شده در مملکت آب و گلی
BənzəməzGözəl çoxdu bu mahalda, obada,Mən gördüyüm özgəsinə bənzəməz.
İstisuyun səhəriSübhün dumanını bir şüa kəsir.Qara sərinində alatoranın
Vətən nəğməsiÇağırır Vətən,İstəyir kömək.
Dün axşamın ilhami-yetimanəsiDün axşam idi, mən gəziyordum yetim-yetim,Bir yoldaşım var idi ki: hüzn ilə möhnətim...
Cib dəftəriİş otağının divarlarına,hər səhər içdiyim çayın buxarına,
MərsiyəCavan öldün, dünyadan kam almadın,Çox çalışdın, zəhmətdən heç doymadın.
Şeir 121پیام داد سگ گله را، شبی گرگیکه صبحدم بره بفرست، میهمان دارم
Bir olandaSüzüldükcə ayna bulaq,Şehdən sırğa taxar yarpaq.
Qəzəl 16باز روز آمد به پایان، شامِ دلگیر است و منتا سحر سودایِ آن زلفِ چو زنجیر است و من
İnilti və gülüşDən düşsə də saçıma,Qara damcı dammayıb
Qəzəl 115باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمیکشد نرگس و نارنج سری باز به من
Nağıl gecəmUlduzların diliyləNəsə danışır gecə.
Qamətindən münfəildir sayeyi-sərvi büləndQamətindən münfəildir sayeyi-sərvi bülənd,Həsrətindən ər-əri-şümşad olubdur dərdmənd.
"Qurbani" dastanından qarı ilə qızın deyişməsiQ a r ıBaşına döndüyüm gülüzlü cavan,