Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Göy dənizdə söndü fanar,Söndü yenə yanmaq üçün.
Alman əsgərinəTikanlı məftillərigörəndən,
Vaxtında gəlirsən görüşə hər günVaxtında gəlirsən görüşə hər gün,Deyirəm: – Necəsən?
Çeşmi-siyahuna sənəma, sənçi salmışamÇeşmi-siyahuna sənəma, sənçi salmışam,Qıl bir nəzər mana ki, qara gündə qalmışam.
Şirako şaqaet AzerbecanRanşe şirokiy şaqal Azerbecan,Leonid İliç, şyas ne takoy şaqayet.
Nə qaldı?Gəşt elədim, bu dünyanı dolandım,Əllini keçirdim, yüzə nə qaldı?
Səadətnamə, 25صابی مشرک ستاره پرستکوز «انعام بل اضل» بتر است
Bilin, bu dəhri-dünyada hərə bir növ cəlal istərBilin, bu dəhri-dünyada hərə bir növ calal istər,Kimi talibdi üqbaya, kimi dünyada mal istər.
Rübai 32در خانقه از بهر جهت می پوییدر وی همه ذکر از این جهت می گویی
Gül üzə-üzəYarım, çıx görüşə seyr edək bağı,Gəzək çəmən boyu gül üzə-üzə.
Ölümə doğruMən ölümə getməsəm,Ölüm mənə gələcək!
Ciqqeyi-hüsnümü başımda bu gün yan edəcəmCiqqeyi-hüsnümü başımda bu gün yan edəcəm!Minəcəm naz atına, ərsədə cövlan edəcəm!
Ah, kimsəsiz vətən!Ey ateşi-cəhalətə büryan olan vətən!Pirayeyi-ülumdən üryan olan vətən!
Yaralı Kərkükün bugünlü xoyrat və maniləriBir yanım Mosuldurbir yanım Ərbil,
Sanma bihudə bənim, ey bivəfa, əqvalimiSanma bihudə bənim, ey bivəfa, əqvalimi!Bax, şu qula bilmək istərsən əgər əhvalimi!
Şeir 151از درد پای، پیرزنی ناله کرد زارکامروز، پای مزرعه رفتن نداشتم
İlin son gecəsiİlin son gecəsi...Bayırda şaxta, qar.
Qitə 52این حاکم بی عُرضه به ما اهل خراساندردی نفرستاد و دوا نیز نبخشید
Ulduzlara gedən yoldaVladimir Komarovun xatirəsinə*Qaranəfəs gəldi oğlum
Qəzəl 154امشب ای ماه به درد دل من تسکینیآخر ای ماه تو همدرد من مسکینی
Özündən ayrıla bilməyəcəksənDeyirsən, dərd oldu bizə eşqimiz,Sarsıntı, üzüntü yetməzmi artıq?
Ey pəri, hüsnin sənin cahi-cahandan yaxşıdırEy pəri, hüsnin sənin cani-cahandan yaxşıdır,Bəlkə, ancaq can deyil, canü cahandan yaxşıdır.
Ağlar qalan Göyçə gölümAğlar qalan Göyçə gölümSən ağlama, mən ağlaram!
Qəzəl 1912Bu həyat çeşməsi o gül üzünün şəbnəmidir,Zülfünün ətri yayılmış, elə ənbər kimidir.
Qitə 14Çoxdan vardı ürəyimdə Xorasanın arzusu,Reydə ikən arzulardım: yerim olsun Xorasan.
Qəzəl 204Bizimlə zahidin felində bunca kim, təfavüt var,Nədir illət bizə ondan yetər hər ləhzə min azar?
Qəzəl 269هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد
Gözi ohladı bizi kara kılaGözi ohladı bizi kara kılaMiskîn itdi gîsûsı kara kıla
Qəzəl 148سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست
Əlavə 4ای شاه تخت «من عرف »شد نقد طاعاتم تلف