Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Üç min il keçəcək dönəcək zamanBatacaq yaslara xain Əhrimən,
Dağ qopdu yerindən...Dağ uçdu – uçunma, vaysınma hədər,Qopanı saxlamaz nə güc, nə qılıq.
Yox məndə bəs ki, tabü təvan hicr dağınaYox məndə bəs ki, tabü təvan hicr dağına,Çarə budur: yıxam özümü xüm ayağına.
Yaxşı ki...1**Yaxşı ki, dünyada qayğılarla bir
Söz yarası– Məni evə apar,– Mən sənə qurban.
Qoca ağaclarYazıq,yazıq ağacların
Gəlgil axır, ey mənim canü cəhanım xandasanGəlgil axır, ey mənim canü cəhanım xandasan,Yüzi güldəstə, boyu sərvi-rəvanım, xandasan.
Ən yaxşı yol...İlahi, bu nə qəmdir, nə zülümdür?Ölən bülbülümdür, solan gülümdür.
Birdi-birƏrşdə xaliq, yerdə züllah, (zühur)Evdə ata birdi-bir.
Gülşəni-raz, fəsil 40شنیدم من که اندر ماهِ نیسانصدف بالا رود از قعرِ عمّان
OlmazQabiliyyətdə, mərifətdə, kamaldaBu cahanda sənin kimi can olmaz.
Qəzəl 51آنچه جان گفت به دل باز نمییارم گفتبه کسی رمزی از آن راز نمییارم گفت
Mikayıl AzaflıyaQapını açmışıq, Mikayıl əmi,Ustad ayağına gələnlərdənik.
Mən də qayaların yalçın başındaMən də qayaların yalçın başındaQartal kimi döyündüm.
Qış günlərində odlu fəğanlarHəmişə yaxşılıq baş verməli insan olanlardan,Yamanlıq sadir olmaz rəhbəri vicdan olanlardan.
Şeir 164ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی
Oxu, Rəşidim, oxuSSRİ Xalq artisti Rəşid Behbudova*Ata – dağ çayı,
Qitə 82جز گه و گند و کثافت چیزیاندر این شهر ندیدم بنده
Göy gölün xətrinəYayın qızmarında çıxdıq şəhərdən,Boz bürüncək kimi bürkünü atdıq.
Sən oluram mənYaxşı ki, ayrıyıq,Yaxşı ki, bizdən
Ta camalın nuri çeşmimdən nihan olmuş dururTa camalın nuri çeşmimdən nihan olmuş durur,Gecə-gündüz işim, ah ilə fəğan olmuş durur.
Oxu, RəşidRəşid Behbudova ithaf*Oxu, Rəşid!
Qəzəl 2226از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!
Qitə 118Ərəb uşağı tək hər əcəm yenə.Qulağı halqalı qul olmuş sənə.
Cami-Cəm, fəsil 30Bunu yaxşı bilir hər anlayan kəsDilsiz bir natiqdir bu dünyada nəfs.
Qəzəl 245Qaşların sevdasına könlüm düşübdür müttəsil,Böylə bir sevdayə heç kəs dözməyə qadir deyil.
Hevâ ki şol sanemün zülfini müşevveş iderHevâ ki şol sanemün zülfini müşevveş iderKohusını irürür bu dimâğuma hoş ider
Qəzəl 182بیجمالت بوستان عیش ما را نور نیستبیوصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست
Ey badi-səba, məndən ilət yarə səlamıEy badi-səba, məndən ilət yarə səlamı,Şol qəmzələri ərbədəcu, eyni həramı.
Çobanın hekayəsiYay günü şəhrə gəldi bir çoban,Dəyənək əldə, seyr edib hər yan.