Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Məlalət yelindən zülfin pərişan bolmasun yarəb,Nihali qamətün, ey sərv, lərzan bolmasun yarəb.
YazdımAŞIQ ALIMin rəhmət söylərəm kamil ustada,
Körpəmiz olsun, olmasın?Məsləhət eylərəm sana, körpəmiz olsun, olmasın?Körpə yüz əlli şirvana, körpəmiz olsun, olmasın?
Gülşəni-raz, fəsil 22نبوّت را ظهور از آدم آمدکمالش در وجودِ خاتم آمد
Qəzəl 28دل غرقه انوار جمالی و جلالی استبر وی نظر از جانب دلبر متوالی است
Açılan yolların mahnımıYollar açılacaq bir gün, bilirəm!Yollar göyərəcək cavan meynətək
Bu ölümdü, ya həyatdıNənə, baba duasıyla,Doğma vətən havasıyla,
Qəzəl 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم
Rübai 35Çətinsə həyatda vüsalın əgər,Xəyalın Xızrtək düz yol göstərər,
Qəzəl 251موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد
Rübai 16Məhvəş gözəllərdən vəfa gözləmə,Cəfakar olandan səfa gözləmə.
Yüzüne ay hayrân olalıdanYüzüne ay hayrân olalıdanGüneş ber-nehc devrân olalıdan
Qəzəl 430دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستمدستان نمودم، اما از عربده نجستم
Qəzəl 14ای ز سنبل بسته مویت سایبان بر آفتابزلفِ مشکینت شب قدر است و رویت ماهتاب
Etdigim nalələr olmazdı bu sevdadə tələfEtdigim nalələr olmazdı bu sevdadə tələf,Sinəm olsaydı gər ol navəki-müjganə hədəf.
AnamaMən "annə" deyirdim anama bir zaman, "annə"!Sənsiz, ürəyim bir teli qopmuş kaman, annə!
Qəsidə 142باد نوروزی همی بر گل بدرد پیرهنلاله را کرد ابر آزاری پر از لؤلؤ دهن
Rübai 123چون غنچه اگر بند دهان بگشایماسرار زمانه در زمان بگشایم
Gözəlim, gül üzünə kim ki, tamaşa eylərGözəlim, gül üzünə kim ki, tamaşa eylər,Qorxuram, eşqimizin sirrini ifşa eylər.
Səni görməsəydimYəqin kimsəsiz, yetim görünərdim aləmə,Könlümü həmişəlik mən sənə verməsəydim.
Rübai 96در بستان دوش از غم و شیون خویشمیگشتم و میگریستم بر تن خویش
Qəzəl 4عاشقی را بنا نباید کردیا حذر از بلا نباید کرد
Qəzəl 172کشم نقد جان را به بازار اوکه این است شرط خریدار او
Qəmü möhnət füzun olduYetər, canım, çəkil get, etmə çox təbxiri-hürriyyət!Bizim qazqanda hərgiz oynamaz kəfkiri-hürriyyət!
Qəzəl 82این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غمزدگان تا چهها کند
QızcığazAlagöz, sarışın körpəcə bir qızDörd divar içində ağlayır yalqız.
Vəfalıya can qurban...«Vəfasız atar gedər»*Heç bilmirəm kimdi yazan, kimdi oxuyan?
Əzm etdi səhər naz ilə ol sərvi-dilaraƏzm etdi səhər naz ilə ol sərvi-dilaraSeyr etməyə bağə.
Daşdan yaza-yaza elə bilməyinDaşdan yaza-yaza elə bilməyinSoyuq daşa dönüb ürəyim mənim.
Yuxuda ağlatdılarNazim getdi yatmağa,bal yuxuya batmağa,