Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Görsəm, ey gül, ölərəm bir də səni xarilə,Əvvəl öldür məni, get sonra gəz əğyar ilə.
Qələmdən gəlirOdlar ölkəmdəki bu yaraşıqlarKönlümün ən şirin, xoş nəğməsidir.
Rübai 53جانا غم دل ز بینوائی خیزدوین دود ز آتش جدائی خیزد
Qəzəl 16هر کجا صبر از دلی آن زلف کافرکیش بردچون تهیدستان مرا فکر محالاندیش برد
Rübai 24تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوستمغزند و مپندار تو ایشان را پوست
Qəzəl 89نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگرنه چو من بر سر خوی تو شکیبای دگر
Mülki-Şirazə Zilli-SultanınMülki-Şirazə Zilli-SultanınYenə hakimliyi müqərrər isə,
Bahar düşüncələriBahar, istəklimsən başdan, binadan,Ən gözəl qızısan sən təbiətin!
Köhnə qafiyələr – Çaylaq daşlarıŞairlər, sözləri buxovlamayın,Gəlin yığışdıraq qafiyələri!
Nola gör saxlar isəm təndə dilü cani əzizNola gör saxlar isəm təndə dilü cani əziz,Bir pərinindir, onunçün tutaram anı əziz.
Payızda boz sulara durub fikir verəsənPayızda boz sulara durub fikir verəsən,Kür öz sahillərilə nə danışır görəsən?!
...Yaş keçir, həkimMən öz ürəyimdə bulaq görmüşəm,İnsan ürəyindən su içir, həkim.
Biz gəldik üz-üzə, qərara gəldikBiz gəldik üz-üzə, qərara gəldikHay-küysüz evləndik bir yaz səhəri.
Afitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənünAfitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənün,Afitabə sayəban türfi-külahundur sənün.
Ac vətənin acı hacıHacı MailəŞüəra məclisinin nur saçan tacı hacı,
Qəzəl 134گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازمگه بهر ساز که سازی تو مرا میسازم
Ömrün son limanıQocalmış bir evdə atamla, anamBir uzaq xəyallar, bir də özləri...
Ağlar elsiz qalan dağlarQarabağdan durna uçdu,Qanadını qırıq gördüm.
Qəzəl 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستموگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم
Rübai 229Günahım olmadan üzr istədim mən,Yüz dəfə əfvimi dilədim səndən.
Qəzəl 450زاهدان را گذاشتیم به جنگما و جام شراب و نغمهٔ چنگ
Qəzəl 39Salmasaydı bəndə gər ol türreyi-pürxəm məni,Saxlaya bilməzdi yüz zəncir ilə aləm məni.
Derdün odına şehâ ışk ile yanam neyisemDerdün odına şehâ ışk ile yanam neyisemBağrumı delibenün sende görürem neyisem
Qəzəl 536در دل از شوق تو شوریست که نتوان گفتنبا خیال تو حضوریست که نتوان گفتن
Qəzəl 141بیا که بیتو مرا این جهان نمیبایدبه جز وصال تو ما را جنان نمیباید
Təbrizdə təbdən cigərim qan olduTəbrizdə təbdən cigərim qan oldu,Yandı bədənim atəşi-suzan oldu,
YurdumSeyranım onun, seyrim onundur,Dünyada səfam, xeyrim onundur.
Qitə 67آذر فرو زو می خور شاها بماه آذرآیین ماه آذر بوی می است و آذر
Rübai 74ابر آمد کز جود سرافراز شوددر بارد تا با کفت انباز شود
Könül, vəfalı olan yarə etibar eyləKönül, vəfalı olan yarə etibar eylə,Vəfalı olmayanı cəhd qıl, kənar eylə.