Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
طالب یار، اول او را یار میباید شدنبعد از آن با عشق او، در کار میباید شدن
Xəndəyi gen qazıblarBir nəfər sünnü ilə bir şiəHədəf olmuşdu tiri-təşniə.
Kimlərdir, bilsən, oğlumKimlərdir, bilsən, oğlum,Qaranlığı dələnlər.
Rübai 33صد بار بدل پند بکردم نشنیدوز خودرأیی بدو رسید آنچه رسید
Qəzəl 17زلف کافرکیش تو آیین ایمان بر گرفتعقل را صف بر شکست و عالم جان بر گرفت
Meyi-nabi oxuyur zahidi-bizövq həramMeyi-nabi oxuyur zahidi-bizövq həram,Kafərəm, almasam ol saqi əlindən gər cam.
Borcluyam insanlaraDünyaya göz açandan sirdaşımdır ilk bahar,Zəfərlər kitabında öz adım, öz peşəm var.
Rübai 167آنی که به هیچ کس تو چیزی ندهیصد چوب مغل خوری پشیزی ندهی
Qəzəl 90کمند زلف کجت کرده ماه را تسخیرنگاه صفشکنت آب کرده زهره شیر
Qəzəl 5داشتم روزی نگاری یاد میآید مراهر زمان از یاد او فریاد میآید مرا
Ləali-mənzumə, fəsil 46شاها بدر تو رو نهادم دستیاز بیدستی ز پا فتادم دستی
Hankı alçaq bir əlin qeyd etdiyi xətdir o kiHankı alçaq bir əlin qeyd etdiyi xətdir o ki,Büsbütün təqdirə şayan xətlərin ə’lasıdır?
Əsrin yalanları, əsrin vədləriBu əsrin yalanı tükənmir, artır,Bu əsrin vədləri ilğımdı deyən,
Ləbi-ləlin həvəsilə cigərim xun olmuşLəbi-ləlin həvəsilə cigərim xun olmuş,Rəngi-zərdim onunçün əşq ilə gülgun olmuş.
Gəl, dünyanı gəzək qoşaGəl, dünyanı gəzək qoşa,Sən mənimçün,
O qədər dedim ki...Deyirdin dözərəm yarsız,*Döz bağrı daş olan könlüm.*
Ənbərin zülfün ki, düşmiş ay yüzünə sayəsiƏnbərin zülfün ki, düşmiş ay yüzünə sayəsi,Bir qara yilan urur kim, gül ola həmsayəsi.
Pərakəndə şeir 153هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاستمی شد تمام و نکهت او در کدو بجاست
Qitə 7Sən qiymətli gövhər ikən, qəvvas kimi baş vurub,Tapdın təbin dəryasından daha qiymətli gövhər.
Qəzəl 632سر دل گویی، ز جان اندیشه کندر دلش دار، از زبان اندیشه کن
Rübai 91Qaranlıq könlümü münəvvər eylə,Hər işi sən mənə müyəssər eylə.
Yine başladı bülbüller tekellümYine başladı bülbüller tekellümKılurlar gül firâkından tazallüm
Qəzəl 60ما پیش شمع روی تو پروانه وار مستجان در سماع عشق ز معشوقه الست
Qəzəl 225گر شبی بازآید از در شمع جان افروز منبر چراغ مهر و نور صبح خندد روز من
Sünnü, şiə və əliallahiBir nəfər şiə ilə bir sünniBir-birindən acıqlı, həm kinni,
Sonu olmalıVarlıq öz sirrini saxlar özündə,Yoxluq bir sınaqdır insan gözündə.
Rübai 34هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دیدمی معدن سیم و روز جفت شب دید
Qəzəl 36با که گشایم نفس کاهل صفایی نماند؟در همه روی زمین بسته گشایی نماند
Tale mənə yar olmasa, mən neyləyə billəm?Tale mənə yar olmasa, mən neyləyə billəm?Zövqümcə nigar olmasa, mən neyləyə billəm?
Günəşinlə gəlTəzə il, yanıma əliboş gəlmə,Könlümə xoş gələn xəbərlərlə gəl.